ล้วนำมันลงมาให้ครอบครัวใช้ให้พวกเขาใช้พลังของพวกเขาเพื่อขอโทษ จนกว่าครอบครัวจะให้อภัยพวกเขา พี่รองคิดอย่างไรเจ้าคะ ? ” หลังจากพูดแบบนี้ดวงตาของนางก็เต็มไปด้วยความคาดหวังเฟิงหยูเองไม่ทำให้นางผิดหวังและพยักหน้าแสดงความสนับสนุนความคิดของเฟิงเซียงหรูดังนั้นนางจึงเรียกกลุ่มเจ้าสามและหลี่จู้มา จากนั้นนางก็บอกพวกเขาเกี่ยวกับความคิดของเฟิงเซียงหรู และกลุ่มเจ้าสามก็เริ่มพูดคุยกับเฟิงหยูเอง พวกเขากล่าวว่า“ขอบคุณองค์หญิงที่ไม่ได้ฆ่าพวกเรา เราจะไม่ทำมันอีกขอรับ ! องค์
หญิงไว้ใจพวกเราได้ขอรับ เราจะช่วยชาวบ้านเหล่านี้ทำงานของพวกเขา ตราบใดที่ชาวบ้านต้องการ เราก็จะทำงานที่น่าเบื่อหน่ายและสกปรก หากชาวบ้านไม่มีความต้องการใด ๆ เราก็จะไปล่าสัตว์และหาฟืนในภูเขา ทั้งหมดจะถูกส่งมายังชาวบ้าน ในตอนกลางคืนเราจะป้องกันอาหาร และรอให้กลุ่มกลับมาขอรับ”หลี่จู้ไม่คิดว่าเฟิงหยูเองจะมีความคิดนี้ขึ้นมาจัดการกับพวกเขาเขาถูกย้ายและบอกกับทหารคนอื่น ๆ ทุกคนได้รับการสนับสนุนเพิ่มเติมจากองค์หญิงจี่อันพวกเขายังคงอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ จนกระทั่งเย็นก่อนที่จะเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง เนื่องจากพวกเขาจะเดินทางข้ามคืน เฟิงหยูเองแนะนำให้รถม้าแต่ละคันนำผ้าห่มออกมาเพื่อเตรียมการ คืนนี้จะยังคงหนาวมากกลุ่มที่งดงามไปก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นหลังจากมีคนเพิ่มเข้ามามากกว่า100 คน เฟิงหยูเองนั่งอยู่ในรถม้าของนาง และรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนางโดยไ
