เสี่ยวหยาพาบ่าวรับใช้ของนางไปเดินเล่นรอบๆ อย่างเฉยเมยทางฝั่งตะวันตกของหลานโจว บ่าวรับใช้ชื่อเสี่ยวเต่าเอ๋อ และนางเพิ่งซื้อบ่าวรับใช้มาใหม่หลังจากพวกเขามาถึงหลานโจว นางเป็นบ่าวรับใช้ที่มีสัญญาอยู่ในมือของเสี่ยวหยา การมีบ่าวรับใช้ส่วนตัวเช่นนี้หายากมากสำหรับเสี่ยวหยา ก่อนหน้านี้นางอาศัยอยู่ในภาคเหนือ และแม้ว่าพวกเขาจะถือว่าร ่ารวย พวกเขาทำได้แค่จ้างบ่าวรับใช้ชั่วคราวและไม่สามารถมีบ่าวรับใช้แบบนี้ได้ หลังจากนั้นนางก็มาถึงเมืองหลวง แม้ว่าเหยาซื่อจะรักใคร่นางและมองว่านางเป็นบุตรสาวที่แท้จริงของนาง บ่าวรับใช้ทุกคนในลานนั้นถูกส่งมาจากตระกูลเหยา พวกเขาถูกซื้อมาจริงๆ แต่สัญญาเหล่านี้ถูกควบคุมโดยตระกูลเหยา ไม่ได้ส่งมอบให้พวกนางตอนนี้ในที่สุดนางก็เป็นเจ้าของบ่าวรับใช้ของนางเองในที่สุดนางก็เข้าใจว่าทำไมผู้คนจากตระกูลที่มีเงินและอำนาจต้องการบ่าวรับใช้แบบนี้ เป็นเพราะความรู้สึกดีมาก ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับบ่าวรับใช้ที่จะต่อรองกับเจ้านาย และไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับการที่พวกเขาจะลาออกเมื่อพวกเขาเบื่อที่จะคอยรับใช้ การจ้างชั่วคราวไม่สามารถตีหรือสาปแช่งพวกเขาได้ อย่างน้อยที่สุดก็ได้แต่หัก
ค่าแรงบ้าง แต่บ่าวรับใช้ที่เป็นเจ้าของนั้นแตกต่างกัน ถ้านางรู้สึกไม่พอใจไม่ว่านางจะตีหรือสาปแช่งบ่าวรับใช้หรือแม้แต่ฆ่าพวกเขา นั่นเป็นปัญหาของนางเอง ทางการไม่สามารถทำอะไรได้เลยในปัจจุบันเสี่ยวหยาพาเต่าเอ๋อไป
