ณ เขตบ้านพักหรู ฝั่งตะวันออก เมืองจิน
ภายในบ้านพักหลังเดี่ยว
หลินเหม่ยเสวี่ยเดินเข้าบ้านด้วยอารมณ์คุกรุ่น เธอมุ่งตรงเข้าห้องนอนและปิดประตูขังตัวเองทันที
อู๋เชี่ยนฮั่วผู้เป็นแม่ เห็นลูกสาวมีท่าทางเหมือนคนถูกทำร้ายจิตใจ จึงรีบวิ่งตามขึ้นไปบนชั้นสอง เธอเคาะประตูเบา ๆ “ลูกจ๋า ทำไมกลับมาถึงขังตัวเองอยู่ในห้องแบบนี้ล่ะลูก เกิดอะไรขึ้น? บอกแม่มาสิ”
มีเพียงความเงียบงัน…
ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ
ในเวลานั้น หลินเหม่ยเสวี่ยกำลังปลดปล่อยอารมณ์คุกรุ่นอยู่ภายในห้อง
สำหรับการหลอกลวงของเสี้ยวจ้านอีนั้น เธอไม่ได้รู้สึกโกรธแค้นหรือเสียใจมากนัก
เพราะแท้จริงแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาก็เป็นเพียงเรื่องของผลประโยชน์ที่ผูกมัดพวกเขาไว้ด้วยกันเท่านั้น
พูดตรง ๆ เรื่องนี้ไม่ควรว่าใครเลย
ที่เธอยอมรับไม่ได้ คือตัวเองกำลังจะเสียรู้ต่างหาก
เดิมทีเธอคิดว่า หากแบ่งหุ้นร้านเสริมสวยให้กับเสี้ยวจ้านอีสักหน่อย คงจะทำให้เขาพอใจ
แบบนี้ เสี้ยวจ้านอีก็จะยอมลงทุนกับเธอ
แต่ใครจะไปคาดคิดว่า ในวิดีโอที่หานชิงอวี่ส่งมาให้ เสี้ยวจ้านอีกลับคิดจะฮุบร้านเสริมสวยของเธอไปทั้งร้าน
ถ้าหานชิงอวี่ไม่ทันสังเกตเห็น แล้วถ่ายวิดีโอมาให้เธอดูล่ะก็
ร้านเสริมสวยของเธอคงจะถูกเสี้ยวจ้านอีหลอกเอาไปฟรี ๆ แล้ว
“ลูกสาว! ลูกกำลังทำอะไรอยู่! เกิดอะไรขึ้น! บอกพ่อกับแม่มาสิ อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามนะ!”
ทันใดนั้น พ่อของหลินเหม่ยเสวี่ยอย่างหลินชุนกังก็รีบวิ่ง
