ำซื่อได้มีส่วนร่วมส ำหรับจุดนี้ เจ้ำของร่ำงเดิมไม่มีควำมสุขใช่หรือไม่ หลังจำกนั้นนำงชัดเจนในใจเกี่ยวกับควำมรู้สึกรักที่นำงมีต่อมำรดำ ส ำหรับเหยำซื่อนำงแค่รักบุตรสำวมำกเกินไป นำงจึงอ่อนไหวต่อกำรกระท ำของเฟิงหยูเอง นำงบอกกับซวนเทียนหมิงแล้วว่ำไม่จ ำเป็นต้องหยุดยั้งเมื่อต้องรับมือกับเหยำซื่อ นำงหวังว่ำเจ้ำของร่ำงเดิมจะไม่ขุ่นเคืองเพรำะเหตุนี้ นำงท ำทุกอย่ำงที่ท ำได้อย่ำงแท้จริงพลเมืองต่ำงเศร้ำโศกเมื่อเห็นเฟิงหยูเองออกจำกเมืองหลวงในควำมเป็นจริง ฮ่องเต้เอำแต่คร ่ำครวญเรื่องนี้มำหลำยวันแล้ว แม้แต่จำงหยวนก็พยำยำมท ำทุกอย่ำงเพื่อพยำยำมท ำให้เขำมีควำมสุข แต่ก็ล้มเหลว วันเวลำของเขำถูกใช้ในห้องโถงจำวเหอ หรือห้องโถงสวรรค์ เขำไม่เคยไปที่อื่นเลย วันนี้ในที่สุดเขำก็เดินไปรอบ ๆพระรำชวัง อย่ำงไรก็ตำมในขณะที่เขำเดิน เขำลงเอยที่ต ำหนักศศิเหมันต์จำงหยวนหน้ำนิ่วนี่เป็นกำรออกมำเพื่อขับไล่ควำมกังวลหรือไม่? สิ่งนี้ไม่ได้ออกมำเพื่อที่จะท ำให้รู้สึกหงุดหงิดยิ่งขึ้นหรอกหรือ ?แต่ฮ่องเต้ไม่ได้มีเจตนำจะให้พราชำยำหยุนมำพบเขำเขำให้จำงหยวนหำเก้ำอี้หินและวำงไว้หน้ำต ำหนักศศิเหมันต์ จำกนั้นเขำก็นั่งลงและเริ่มคุยกับประตูพระรำชวัง “อำเองไปแล้ว นำงบอกว่ำนำงก ำลังจะไปมณฑลของนำง ก่อนออกเดินทำงนำงมอบอำหำรบ ำรุงและยำรักษำโรคโดยฝำกหมิงเอ๋อมำให้ข้ำ นอกจำกนี้ยังมีของอร่อยให้ทำน
พวกมันเป็นของว่ำงทั้งหมด ในอดีตข้ำไม่เคยกินมำก่อ
