ำรถตัดสินใจเองได้”
เขำกล่ำวไปเรื่อยๆ และมันก็แค่ช่วยระบำยควำมรู้สึกของตัวเองเขำไม่มีควำมหวังใด ๆ ว่ำจะมีกำรตอบสนองจำกภำยใน อย่ำงไรก็ตำมใครจะรู้ว่ำสิ่งที่เกิดขึ้นกับเจ้ำนำยข้ำงใน พวกนำงอำรมณ์ดีและออกมำเดินเล่น ในกำรเดินครั้งนี้ นำงได้ยินค ำพูดของฮ่องเต้และตอบอย่ำงไม่ตั้งใจผ่ำนประตู “เช่นนั้นก็รีบลงจำกบัลลังก์ ข้ำเบื่อพระรำชวังแห่งนี้เต็มทีแล้ว ! แต่เจ้ำต้องคิดอีกเล็กน้อยเกี่ยวกับควำมเป็นอยู่ที่ดีของอำณำจักรนี้ เมื่อเลือกรัชทำยำท เจ้ำต้องเลือกคนที่เชื่อถือได้อย่ำเลือกทรรำชขึ้นครองบัลลังก์ เมื่อเวลำนั้นมำถึง พวกเขำจะส่งคนออกไปแอบลอบสังหำร ข้ำจะไม่รู้สึกสบำยใจไม่ว่ำข้ำจะไปที่ไหน”ฮ่องเต้เคลื่อนไหวทันที“เปี้ยนเปี้ยน ! เปี้ยนเปี้ยน เจ้ำอยู่ที่นั่น !เปี้ยนเปี้ยนเปิดประตูแล้วให้ข้ำพูดกับเจ้ำสักครู่ได้หรือไม่ ? ”ค ำอ้อนวอนเหล่ำนี้ด ำเนินต่อไปอีกครึ่งชั่วยำมน่ำเสียดำยที่คนข้ำงในไม่ตอบกลับ จำงหยวนเห็นฝ่ำมือของฮ่องเต้กลำยเป็นสีแดงจำกกำรทุบประตู เขำก้ำวไปข้ำงหน้ำและดึงฮ่องเต้ออกมำอย่ำงแรงจำกนั้นเขำก็ให้องครักษ์เงำพำฮ่องเต้กลับไปที่ห้องโถงจำวเหอจำกนั้นเขำก็หันกลับไปมองต ำหนักศศิเหมันต์ และคิดว่ำพวกเขำเป็นคู่รักที่แท้จริง อย่ำงไรก็ตำมในใจของเขำ เขำยังคงคิดถึงสิ่งที่พระชำยำหยุนพูด ถ้ำมอบบัลลังก์ให้แก่องค์ชำยแปดจริง ๆ บำงทีวันของพวกเขำอำจจะไม่สงบสุขใช่หรือไม่ ?ฮ่องเต้สั่งให้ท ำข้อสอบซ ้ำและมันเหมือน
