ขียวขจีและล ำธำรใส ดังนั้นลองหำสถำนที่แบบนั้นกัน สร้ำงบ้ำนของเรำเอง ถ้ำเจ้ำชอบ เรำสำมำรถสร้ำงสถำนที่นั้นให้กลำยเป็นบ้ำนเล็ก ๆ เรำจะเป็นหัวหน้ำครอบครัว และเจ้ำเป็นฮูหยินใหญ่ มันจะยอดเยี่ยมขนำดไหนกัน ? ”เขำพูดถึงควำมรู้สึกที่แท้จริงของเขำอย่ำงไรก็ตำมจำงหยวนก็ตกใจเมื่อได้ยินเรื่องนี้ ดวงตำของเขำเหลียวมองไปรอบ ๆ เพรำะกลัวว่ำจะมีคนที่มีแรงจูงใจของตัวเองได้ยินค ำพูดของฮ่องเต้ แม้ว่ำนี่จะเป็นพระรำชวังที่ยิ่งใหญ่ก็ตำม แต่ก ำแพงก็มีหู ใครบ้ำงที่รู้ว่ำผู้ใดเป็นสำยลับที่ถูกใครบำงคนส่งเข้ำมำ หำกค ำพูดนี้แพร่สะพัดไป มันจะไม่สิ้นสุดหรือไม่จำงหยวนรู้สึกตื่นตระหนกและต้องกำรให้ฮ่องเต้ให้หยุดพูดหรือเปลี่ยนหัวข้อ เขำท ำอะไรกับกำรต่อสู้เพื่อบัลลังก์อย่ำงต่อเนื่อง แต่ฮ่องเต้ไม่ได้ให้โอกำสเขำกล่ำว ขณะที่เขำกล่ำวต่อ “อันที่จริงเจ้ำเก้ำได้พูดกับเรำก่อนหน้ำนี้แล้ว เขำไม่สนใจบัลลังก์ มันไม่ใช่แค่เขำ อำเองก็ดูเหมือนจะไม่ชอบมำก ทั้งสองคนต้องกำรมีชีวิตอยู่อย่ำงอิสระพวกเขำทั้งคู่ก ำลังคิดที่จะออกไปและเดินทำงไปหลังจำกที่ได้มำอยู่ที่โลก มองหำสถำนที่ที่พวกเขำชอบและปักหลัก พวกเขำจะอยู่ห่ำงไกลจำกเมืองหลวง ดูเด็กสองคนนี้ไม่เหมือนเจ้ำหรือ ? แต่สิ่งที่ดีเกี่ยวกับกำรเป็นฮ่องเต้คืออะไร ? ดูเหมือนว่ำเจ้ำควบคุมโลก แต่ควำมจริงก็คือเจ้ำไม่สำมำรถตัดสินใจด้วยตัวเองได้ เจ้ำไม่ได้ดีไปกว่ำคนธรรมดำสำมัญ ที่ส ำคัญที่สุดคือพวกเขำสำม
