วกเขำ
แต่นั่นเคยเป็นในอดีตก่อนหน้ำนี้คฤหำสน์หลู่เจริญรุ่งเรืองแม้ว่ำจะมีบุตรชำยเพียงคนเดียว แต่ก็มีบุตรสำว 3 คน มีบุตรสำว 2คนของฮูหยินใหญ่ และนั่นก็คือหลู่ปิง แม้ว่ำนำงจะเป็นบุตรสำวของอนุ แต่นำงก็มีอำกำรป่ำยซับซ้อน นำงมีควำมงำมที่ยอดเยี่ยมซึ่งท ำให้เขำมีควำมมั่นใจอย่ำงมำก แต่ตอนนี้คนอื่น ๆ หลู่เหยำเสียชีวิต หลู่โชวเสียชีวิตชีวิต ไม่นำนหลู่หยำนก็จะตำย และดูเหมือนว่ำตระกูลใหญ่จะเหลือเพียงหลู่ปิงเท่ำนั้น ตระกูลหลู่ลงเอยแบบนี้ได้อย่ำงไรเป็นไปได้หรือไม่ที่ครอบครัวของพวกเขำไม่สำมำรถทนต่อโชคชะตำด้ำนกำรงำนของเขำ และต้องกำรชีวิตของบุตร ๆ ของครอบครัวเพื่อชดเชย ?หลู่ซ่งมีควำมกังวลมำกมำยเมื่อคิดถึงกำรค้นหำค ำถำม เขำก็จบลงด้วยกำรคิดว่ำทัศนคติของฮ่องเต้ที่มีต่อเขำดีขึ้นอย่ำงเห็นได้ชัดตั้งแต่วันที่เขำพูดเข้ำข้ำงฝ่ำยองค์ชำยเก้ำ ซึ่งสอดคล้องกับควำมตั้งใจดั้งเดิมของตระกูลหลู่ เขำให้หลู่เหยำแต่งงำนกับตระกูลเหยำเมื่อตระกูลเหยำเริ่มเจริญรุ่งเรืองควบคู่ไปกับองค์ชำยเก้ำ ตระกูลหลู่ของเขำก็จะสำมำรถเพลิดเพลินไปกับควำมสงบสุข ต่อมำเขำหันไปทำงองค์ชำยแปด อย่ำงไรก็ตำมเขำไม่ได้รับผลประโยชน์ใด ๆ เลยมันเกือบท ำให้หลู่หยำนเสียชีวิตเสียด้วยซ ้ำ สิ่งนี้ไม่อำจถือได้ว่ำเป็นชะตำกรรมอย่ำงแท้จริง มันเป็นควำมผิดพลำดในกำรตัดสินใจที่ผิดพลำด !
“วันนี้สำมีประสบควำมส ำเร็จในกำรเขียนค ำถำมข้อสอบหรือไม่”เก้อซื่อให้ยำหลู่หยำนที่เฟิ
