งหยูเองทิ้งไว้ สีหน้ำของหลู่หยำนดูจะดีขึ้นเพียงเล็กน้อย และนำงหวังว่ำบุตรสำวของนำงจะดีขึ้น และจะไม่เป็นไปตำมที่เฟิงหยูเองพูดหลังจำกครึ่งเดือนหลู่ซ่งพยักหน้ำ“มันเป็นไปด้วยดี ท่ำนเสนำบดีเฟิงและข้ำได้พิจำรณำค ำถำมอย่ำงละเอียดถี่ถ้วน จนถึงขณะนี้ไม่มีใครเห็นด้วยส ำหรับหยำนเอ๋อ…” เขำมองที่หลู่หยำน “วันนี้สีหน้ำของนำงดีขึ้นเล็กน้อย”ก่อนที่เก้อซื่อจะสำมำรถพูดได้หลู่หยำนได้ใช้ควำมคิดริเริ่มที่จะพูดโดยไม่ใช้ควำมแข็งแกร่ง “มันเป็นเพียงแค่บนเปลือกนอก ข้ำงในน ้ำมันหมดตะเกียงหมดแล้ว ! ”
