เวลานานซึ่งคุณหนูสามและอนุอันไม่ได้อาศัยอยู่ ใครจะรู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่ดงหยิงเงียบไปกับเฟิงเฟินไดซึ่งเดินรอบบ้านจนกระทั่งเท้าของนางเริ่มเจ็บในที่สุดเฟิงเฟินไดก็ยืนอยู่หน้าห้องหนังสือของเฟิงจินหยวน และทันใดนั้นก็สบประมาทพูดกับตัวเอง “บุตรสาวของฮูหยินใหญ่ตระกูลเฟิง ? ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ข้ามีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะขึ้นสู่ตำแหน่งบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ตระกูลเฟิง ลองคิดดูตอนนี้ มันเป็นเรื่องตลกจริง ๆ ! ไม่มีตระกูลเฟิงอีกต่อไป แล้วเกิดจากฮูหยินใหญ่หรือเกิดจากอนุจะมีความแตกต่างอันใด ? ”นางโกรธมากจนตัวสั่นเทานางทุบหมัดกับรั้วด้านนอกเรือนจนนิ้วมือของนางเริ่มมีรอยถลอกและเลือดออก ดงหยิงดึงผ้าเช็ดหน้า
ออกมาอย่างรวดเร็วและไปช่วยพันมือของนางพร้อมกับปลอบโยนว่า“คุณหนูอย่าทำแบบนี้เจ้าค่ะ สิ่งต่าง ๆ ผ่านไปแล้ว ในอนาคตเราควรใช้ชีวิตของตัวเอง มันมีความสำคัญอะไรกับแซ่ที่ใช้ ? ไม่ช้าก็เร็วคุณหนูจะแต่งงานเข้าตำหนักหลี่ ในเวลานั้นผู้คนจะรู้จักคุณหนูในฐานะพราชายาเอกของตำหนักหลี่ มันจะไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลเฟิงอีกต่อไปเจ้าค่ะ” บ่าวรับใช้อยู่กับเฟิงเฟินไดมานาน และนางก็เห็นการกระทำที่ทำร้ายตนเองของเฟิงจินหยวนทั้งหมด อาจกล่าวได้ว่าแม้แต่คนเดียวในบ้านตระกูลเฟิงที่ไม่ดูถูกเฟิงจินหยวน ตราบใดที่พวกเขาคิดเรื่องจินหยวน แม้แต่เฟิงเฟินไดผู้รนหาที่ตายด้วยตัวนางเอง พวกเขารู้สึกว่านางน่าเห็นใจเล็กน้อยเฟิงเฟินไดไม่ไ
