ด้ปฏิเสธผ้าของดงหยิงนางยืนอยู่ที่นั่นและมองห้องตรงหน้านางทันที และถามว่า “ดงหยิง ถ้าข้าเลือกที่จะยืนอยู่ข้างเดียวกับเฟิงหยูเอง สถานการณ์ในวันนี้จะแตกต่างกันหรือไม่ ? ”ดงหยิงตกใจและนางไม่รู้ว่าเฟิงเฟินไดคิดเรื่องต่างๆ หรือรู้สึกหงุดหงิดหรือไม่ และนางก็ไม่กล้าตอบสนองสักครู่เฟิงเฟินไดกล่าวเสริมว่า“ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นบ่าวรับใช้ที่รอบคอบ แค่พูดตามจริง แค่พูดในสิ่งที่เจ้าคิด”ดงหยิงตัดสินความคิดของนางและผูกผ้าเช็ดหน้าเสร็จช่วยวางมือของเฟิงเฟินได นางก้มศีรษะลงแล้วกล่าวว่า “ในเมื่อคุณหนูถาม ข้าผู้เป็นบ่าวรับใช้จะกล้าพูดอะไรบางอย่าง ในอดีตเมื่อเราอยู่ในคฤหาสน์เฟิง ข้าก็ยังเด็กและถูกส่งตัวไปทำงานตามเรือนต่าง ๆ และ
ความรู้ของข้าเกี่ยวกับเรื่องของเจ้านายก็มีเพียงเล็กน้อย แต่เมื่อเริ่มเป็นบ่าวรับใช้ของคุณหนู ข้าก็ยังไม่รู้ในตอนแรกโดยรู้เพียงว่าคุณหนูสี่เป็นเจ้านายของข้า แต่เมื่อเวลาผ่านไป และข้าเห็นสิ่งต่าง ๆ มากขึ้นและประสบกับการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ ข้ารู้สึกว่าคุณหนูรองทำถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ”“ทำถูกต้องแล้ว? ” เฟิงเฟินไดยิ้มอย่างขมขื่น “พูดอธิบายมาสิสิ่งที่เจ้าบอกว่านางทำถูกต้องคืออะไร ? ”“คุณหนูรองปฏิบัติต่อนายท่านเฟิงไม่ดีปฏิบัติกับอดีตฮูหยินใหญ่ไม่ดีนัก แต่ปฏิบัติต่อท่านฮูหยินผู้เฒ่าตามปกติ ในขณะที่ไม่ต่อสู้กับคุณหนู เมื่อคิดถึงสิ่งเหล่านี้ จากมุมมองของเรา นางเป็นคนไม่ดี แต่ถ้าเรามองจากมุมมองของค
