แต่ก็ยังมีความเป็นมิตรใช่หรือไม่ ? อย่างน้อยที่สุดพวกเขาก็เห็นเสนาบดีฝ่ายซ้ายอยู่ข้างองค์ชายแปดเสมอ ! พวกเขาไม่เคยคิดว่าจริง ๆ แล้ว
เขาจะแตกหักกับอีกฝ่ายและช่วยองค์ชายเก้า ผลักไสคนที่เกือบจะกลายเป็นลูกเขยของเขาซวนเทียนโมโกรธมากจนกัดฟันของเขาเขาจ้องเขม็งที่หลู่ซ่งอย่างรุนแรง แต่ไม่ได้พูดอะไรเลย แต่ในเวลานี้มีคนเตือนว่า “เมื่อนึกย้อนกลับไป ดูเหมือนว่าไม่มีการเอ่ยถึงการไม่อนุญาตให้องค์หญิงจี่อันเข้าไปในค่ายทหารใช่หรือไม่ ? ”“หืม? ” ซวนเทียนหมิงหันไปมองคนที่พูดออกมา แล้วพูดด้วยน ้าเสียงที่คลุมเครือโดยเจตนาว่า “พูดให้องค์ชายผู้นี้ฟังอีกครั้ง”คนผู้นั้นตัวสั่นและจดจำแส้ของซวนเทียนหมิงได้ในทันทีและไม่กล้าพูดอีกต่อไป อย่างไรก็ตามเขายังคงคิดและสงสัยต่อไป พวกเขาเคยพูดหรือไม่ว่าองค์หญิงจี่อันไม่สามารถเข้าค่ายทหารได้ ? ไม่มีการเอ่ยถึงใช่หรือไม่ ? เขาก็สับสนเช่นกันในขณะที่เขากำลังสับสนฮ่องเต้ที่ไม่ได้พูดกันมานานพูดขึ้นจากบัลลังก์ว่า “เจ้าไม่ยอมให้นางเข้ามาในพระราชวัง เจ้าคิดว่าคนที่ไม่สามารถเข้าพระราชวังได้ จะสามารถเข้าค่ายทหารได้หรือไม่ ?ไม่ใช่บอกว่านางจะไม่สามารถเข้ามายุ่งกับเรื่องของราชสำนักหรอกหรือ ? แน่นอนว่ากิจการทางทหารก็เป็นส่วนหนึ่งของราชสำนักด้วยเช่นกัน เจ้าไล่นางออกไปแล้ว แต่เจ้าต้องการสิ่งต่าง ๆ จากนางตอนนี้ มีอะไรผิดปกติกับเจ้าหรือไม่ ? ”เมื่อฮ่องเต้จริงจังเขาก็จริงจังมาก ใครก็ตามท
