ี่ทำให้เขารำคาญจะถูกโยนออกโดยไม่คำนึงถึงเวลา, สถานที่หรือโอกาส “พวกเจ้าทุก
คนไร้ยางอายหรือไม่ ? เจ้าตบใครสักคนจากนั้นไปขอรับประโยชน์บางอย่างจากบุคคลเดียวกัน ตรรกะแบบนี้คืออะไร ? เจ้าได้ตำแหน่งของเจ้ามาได้อย่างไร ? ทำไมเราถึงรู้สึกว่าจิตใจของเจ้าไม่คู่ควรกับการเป็นขุนนาง ? แล้วเรื่องนี้ล่ะ! เสนาบดีทั้งสอง ! ” เขาเรียกเสนาบดีเฟิงและเสนาบดีหลู่ “เราจะให้ภารกิจ 2 อย่างแก่พวกเจ้าหลังจากเสร็จสิ้นการเข้าเฝ้า ไปทำคำถามการทดสอบโดยดูจากการสอบจอหงวนเพื่อเป็นแนวทาง จากบนลงล่าง ทำชุดคำถามสำหรับขุนนางแต่ละขั้น เราจะให้เวลาครึ่งเดือนในการสร้างคำถามเหล่านี้จากนั้นเราจะให้คนเหล่านี้ทำการสอบอีกครั้งเพื่อดูว่าสมองของพวกเขายังมีค่าควรเข้าร่วมการพิจารณาคดีในราชสำนักหรือไม่ พวกเจ้าทั้งสองคนต้องจำไว้ว่าคำถามต้องถูกเก็บเป็นความลับ หากมีการรั่วไหลให้เริ่มคิดใหม่ และมาพบเรา ! ”ยิ่งฮ่องเต้พูดมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้นเท่านั้น ในตอนท้ายเขาก็เริ่มตบที่เท้าแขนของบัลลังก์ เสนาบดีทั้งสองไม่กล้าล่าช้าและคุกเข่าอย่างรวดเร็วเพื่อรับคำสั่ง เรื่องนี้ได้รับการสรุปเช่นนี้การตัดสินใจเช่นนี้ของฮ่องเต้นับเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่การสร้างราชวงศ์ต้าชุนนี่เป็นครั้งแรกที่มีการพูดถึงขุนนางที่ต้องถูกทดสอบอีกครั้ง แน่นอนว่าผู้คนจำนวนมากเริ่มที่จะคาดเดาสิ่งที่จะเกิดขึ้นสำหรับคนที่ไม่ผ่าน?เสนาบดีทั้งสองต่างก็เข้าใจว่าเหตุผลที่ฮ่อ
