ิงหยูเองเดาว่าควรจะเขียนโดยองค์ชายหกเอง อย่างไรก็ตามนางไม่รู้ว่ามีการเขียนอะไร ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะดู นางทำได้เพียงแค่แสดงความขอบคุณและไม่ได้พูดอะไรอีกพวกองค์ชายไม่ได้มาส่งนางไปไกลเกินไปและเพียงแต่เฝ้ามองนางออกจากคฤหาสน์ขององค์หญิง สำหรับคนที่ส่งนางไปที่ประตูเมืองมีองค์ชายเก้า,ซวนเทียนหมิง และและองค์ชายเจ็ด, ซวนเทียนฮั่วเฟิงหยูเองและเฟิงเซียงหรูนั่งอยู่ในรถม้าคันเดียวกันนอกจากนี้ในรถม้าก็คือวังซวน หวงซวนและชานชา บ่าวรับใช้ของเฟิงเซียงหรูเมื่อพวกเขามาถึงประตูเมือง มันฟังดูเหมือนมีเสียงเซ็งแซ่จากภายนอกมากขึ้น ดูเหมือนกับว่ามีคนมาส่งพวกเขามากขึ้นเรื่อย ๆเฟิงหยูเองสับสน ในขณะที่เฟิงเซียงหรูทนไม่ไหวและยกผ้าม่านเพื่อมองออกไปข้างนอก ด้วยความรวดเร็วนี้ นางได้รับความตกใจ “พี่รอง มีพลเมืองมากมายอยู่ข้างนอก ถนนทั้งสองด้านเต็มไปหมด ข้ามองเห็นพวกเขาไปสุดลูกหูลูกตาเลยเจ้าค่ะ ! ”
เมื่อนางพูดอย่างนี้วังซวนและหวงซวนก็เปิดม่านขึ้นเพื่อดูแน่นอนว่ามีกลุ่มพลเมืองจำนวนมากที่รีบมาส่งนางออกไป ทุกคนถือตะกร้าในมือของพวกเขาโดยมีขนมปังนึ่ง ไข่และมันฝรั่ง พวกมันไม่ใช่ของล ้าค่า แต่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ชาวบ้านสามารถให้ได้เฟิงหยูเองยังเอนตัวไปดูนอกจากชาวบ้านที่ยากจน ยังมีบางคนจากตระกูลที่ร ่ารวยเข้ามามีส่วนร่วม สิ่งที่พวกเขาถือค่อนข้างดี มีผ้าหลากหลายและมีเครื่องประดับ มีแม้แต่คนที่ถือตั๋วแลกเงินไม่ว่าสิ่งที่พ
