เฟิงหยูเองรู้สึกว่านางจะไม่สามารถแสร้งทำต่อไปได้เพราะนางหัวเราะอย่างงุ่มง่าม“เอ่อ.. ดีถ้าเจ้ารู้ แต่เจ้าต้องไม่พูดเรื่องนี้กับคนนอก ! ”หวงซวนพูดไม่ออกว่า“พวกเราไม่ใช่คนโง่เจ้าค่ะ”อย่างไรก็ตามบานซูกล่าว“เรื่องของการหลบหนีจากใต้จมูกของข้าเป็นสิ่งที่ข้าสามารถยอมรับได้เมื่อเร็ว ๆ นี้ นอกจากนี้มันไม่ใช่ครั้งแรก แต่คุณหนูนำสิ่งเหล่านั้นเข้าสู่คลังได้อย่างไรขอรับ” ในเรื่องที่เกี่ยวกับเรื่องนี้เขาก็ไม่เข้าใจ ในอดีตเขาไม่เข้าใจว่าเฟิงหยูเองหายตัวไปจากการเฝ้าดูของเขาได้อย่างไร ยกตัวอย่างเช่น พลังภายในของเฟิงหยูเองดีกว่าเขา แน่นอนว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่สำหรับห้องใต้ดิน สมบัติของคฤหาสน์มากมายที่ถูกขนเข้ามา และเงินทั้งหมดในร้านแลกเงินเช่นกัน ด้วยความสามารถของนาง มันเหมือนกัน…ยากที่จะหยั่งถึง ใช่หรือไม่ ?มันเข้ามาในคลังได้อย่างไร? เฟิงหยูเองรู้สึกว่านางไม่สามารถอธิบายได้ชัดเจน ท้ายที่สุดนางไม่ได้ใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์ใด ๆนางกลับใช้ความแข็งแกร่งของมิติของนางเพื่อทำสิ่งนั้น มิฉะนั้นแม้ว่ามันจะเป็นแฟนตาซี มันก็ไม่สามารถทำได้ แต่นางไม่สามารถบอกคนทั้งสามได้ นางคิดและเอ่ยด้วยเสียงเบา ๆ โดยเจตนา และกล่าวว่า “ในความจริงแล้วมันไม่ใช่แค่ข้าคนเดียว องค์ชายเจ็ดก็ช่วยข้าด้วย ! ” นางอยากจะบอกว่าซวนเทียนหมิงได้ช่วยนาง แต่
หลังจากความคิดบางอย่างก็ไม่ดี ซวนเทียนหมิงอยู่ที่ค่ายทหารและเรื่องนี้จะถูกเปิดเผยทันที น
