วลถึงแม้ว่าข้าจะสนุกกับการเดินเล่นข้างนอกได้อย่างอิสระ ถ้าเจ้าต้องแบกรับภาระของอาณาจักรนี้ ข้าก็จะช่วยเจ้าได้”“อืม”ซวนเทียนหมิงพยักหน้า เมื่อเขาหันกลับมาสายตาของเขาก็เต็มไปด้วยความอบอุ่น ในทันใดนั้นเขาก็ดึงคนตัวเล็ก ๆตรงหน้าเขาไว้ในอ้อมกอดของเขา “เรามามีลูกกันก่อน เมื่อพวกเขาเติบโตขึ้นและกลายเป็นผู้ใหญ่ เราจะทิ้งโลกให้พวกเขา จากนั้นเราสามารถเดินทางไปทั่วโลกได้อย่างอิสระ”เฟิงหยูเองรู้สึกถึงอารมณ์บางอย่างเมื่อนางพยักหน้านางกล่าวว่า “เอาล่ะ ในกรณีที่เลวร้ายที่สุด เราสามารถฝึกฝนบัณฑิตและเจ้าหน้าที่ทหารให้พวกเขาได้ ในอนาคตแม้ว่าพวกเขาจะไร้ความสามารถ แต่ก็จะมีคนมาช่วยพวกเขา และมันจะไม่เป็นอย่างที่เราต้องการที่จะกังวลเกี่ยวกับทุกสิ่ง”“บุตรของซวนเทียนหมิงจะไร้ความสามารถได้อย่างไร”มีเปลวไฟติดที่ใต้ท้องเขา ซวนเทียนหมิงจับคนตัวเล็กไว้ในอ้อมกอดของเขาตลอดสองปีที่ผ่านมาเฟิงหยูเองพัฒนาได้ค่อนข้างดี นางอายุ 15 ปีและนางจะมีอายุครบแต่งงานหลังจากนี้อีกไม่กี่เดือน หน้าอกของนาง
ก็ใหญ่ขึ้นเล็กน้อยเช่นกัน เมื่อเขาอุ้มนาง เขารู้สึกว่านางค่อนข้างนุ่มนวลไปทั้งตัว และความนุ่มนวลนี้มาถึงหัวใจของเขา มันช่างนุ่มนวลจนเขาไม่ยอมปล่อย เขาแค่อยากจะกอดนางให้แน่นสักหน่อยเฟิงหยูเองรู้สึกราวกับว่านางกำลังจะสำลักจนตาย…แม้ว่าความคิดแบบนี้จะทำลายความสุข ซวนเทียนหมิงก็ใช้ความแข็งแกร่งมากเกินไป นางไม่ได้เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็
