ไปกับเจ้าอย่างไรก็ตามข้ากลัวจะเป็นตัวถ่วงเจ้า ในที่แห่งนั้นไม่มีใครรับประกันได้เลยว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น” ซวนเทียนหมิงเอื้อมมือไปลูบหัว “คืนนั้นบานซูมาหาข้าเพื่อขอการอภัย แม้ว่าข้าจะบอกเขาว่าเจ้าไม่เป็นอะไร แต่ข้าก็นอนไม่หลับจนกระทั่งบานซูมารายงานว่าเจ้ากลับถึงคฤหาสน์อย่างปลอดภัยถึงทำให้ข้าจะสงบลงได้ ความคิดของเจ้าก็
ค่อนข้างตรงไปตรงมาเช่นกัน เจ้ากำจัดตำหนักเซียงออกไปแล้ว และมันฟังดูค่อนข้างน่าตื่นเต้น อย่างไรก็ตามเจ้าจะต้องระมัดระวังให้มากขึ้นในช่วงสองสามวันหลังจากนี้ พี่แปดเป็นคนที่มีความคิดชั่วร้ายเจ้าสองคนเพิ่งก่อความวุ่นวายในระหว่างงานเลี้ยง และในคืนเดียวกันนั้นสิ่งต่าง ๆ จากตำหนักของเสด็จพี่ก็หายไป คงหนีไม่พ้นที่เสด็จพี่จะเพ่งเล็งเจ้า” หลังจากกล่าวอย่างนี้แล้วเขาก็หัวเราะเบา ๆ “แต่ดูเหมือนว่าเสด็จพี่ไม่มีเวลาตามหาเจ้าในตอนนี้ ด้วยเรื่องวุ่นวายใหญ่โตที่เกิดขึ้นใต้จมูกของเสด็จพี่ ความคิดแรกของเสด็จพี่คือมีสายลับในพระราชวัง และเสด็จพี่กำลังสืบสวนอย่างบ้าคลั่ง ! เสด็จพี่ยินดีฆ่าผิดตัวมากกว่าปล่อยให้สายลับมีชีวิตอยู่ ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาตำหนักเซียงได้ส่งศพคนที่ตายไปยังหลุมศพนอกเมือง ไม่กังวลแม้แต่น้อยสำหรับข้อห้ามในช่วงปีใหม่”เฟิงหยูเองตกใจนางไม่เคยคิดเลยว่าการขโมยสมบัติของนางจะก่อให้เกิดผลลัพธ์แบบนี้ได้ แต่นางก็ไม่รู้สึกเสียใจกับคนในตำหนักเซียงที่เสียชีวิต พวกเขาสามารถทำงานเป