่เป็นไร”หลู่ปิงเชิญให้นางนั่งข้างในแล้วรินชาให้อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองไม่ต้องการดื่มเลย กลิ่นจากร่างกายของหลู่ปิงเริ่มแย่ลงเรื่อย ๆ แม้แต่น ้าหอมก็ไม่สามารถปกปิดได้ ยิ่งกว่านั้นนี่เป็นห้องที่นางอาศัยอยู่กลิ่นในห้องนั้นน่ารังเกียจอย่างยิ่งหลู่ปิงก็รู้สถานการณ์เช่นกันเมื่อเห็นว่าเฟิงหยูเองไม่ดื่มชา นางก็เปิดหน้าต่างทั้งหมดในห้องอย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่ามันจะเย็นกว่านี้เล็กน้อย แต่ก็มีกลิ่นเล็กน้อยเฟิงหยูเองรับความคิดริเริ่มที่จะกล่าวว่า“เจ้าไม่ได้ออกไปไหนเลยหลังจากงานเลี้ยงฉลองเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงใช่หรือไม่ ? ข้าไม่เคยเห็นเจ้ามาหาข้า และมันไม่สะดวกที่ข้าจะมาที่คฤหาสน์หลู่เรื่องนี้เลยล่าช้า”หลู่ปิงกล่าวอย่างไร้จุดหมาย“ด้วยหลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นในคฤหาสน์ หลู่เหยาก็เสียชีวิต ดังนั้นพวกเขาจึงไม่อนุญาตให้ข้าออกไปข้างนอก ถ้าไม่ใช่เพราะองค์หญิงมาเยี่ยมในวันนี้ บางทีเราอาจไม่ได้พบกันเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองพยักหน้า“ถูกต้องแล้ว ! ” นางไม่ได้พูดอะไรอีกเลยและรับชุดยาจากวังซวน จากนั้นนางกล่าวว่า “ไปที่ห้องด้านใน ข้าจะดูสภาพร่างกายของเจ้า”ทั้งสองเข้าไปในห้องด้านในและบ่าวรับใช้สองคนนั้นยังคงอยู่ข้างนอก เฟิงหยูเองดึงถุงมือทางการแพทย์ออกมา หลังจากวางพวกมันแล้ว หลู่ปิงก็ถอดเสื้อผ้าออกจากร่างกายส่วนบนของนาง นางตรวจสอบนางอย่างใกล้ชิด และนำตัวอย่างเลือดไปตรวจสอบในภายหลัง จากนั้นนางก็กล่าวว่า “มันเป็นความ
