บใช้ที่อยู่ข้าง ๆ นางก็คุ้นเคยกับมัน หลู่หยานกลายเป็นเช่นนี้ไปแล้ว แต่บ่าวรับใช้คนนี้ยังล้อเลียนหลู่ปิง นี่เป็นเรื่องตลกจริง ๆการมาถึงของเฟิงหยูเองสร้างความไม่คาดคิดให้กับหลู่ปิงนางต้อนรับเฟิงหยูเองอย่างเหมาะสม และพานางไปที่ห้องของนางจากนั้นนางก็กล่าวกับบ่าวรับใช้ที่พานางมา “เจ้ากลับไปได้แล้ว น้องสามต้องไม่ถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง ตอนนี้มีคฤหาสน์มีคนน้อย นางต้องได้รับการดูแล”บ่าวรับใช้ต้องการที่จะอยู่ใกล้ๆ และฟังสิ่งที่พวกเขาจะพูดกัน แต่คำเตือนของหลู่ปิงฟังดูสมเหตุสมผลสำหรับนาง ตระกูลหลู่เสียเงินเป็นจำนวนมาก และมันทำให้บ่าวรับใช้จำนวนมากต้องออกไป พวกเขาขาดแรงงานอยู่แล้ว ถ้าอุบัติเหตุโชคร้ายบางอย่างเกิดขึ้นกับคุณหนูสาม ‘นางจะทำอย่างไรถ้านางไม่ได้อยู่ด้วย? ดังนั้นนางจึงโค้งคำนับและวิ่งกลับไปตามทางที่นางมาหลู่ปิงมองบ่าวรับใช้ที่ออกไปก่อนที่จะสบประมาทและกล่าวว่า“ด้วยเหตุผลบางอย่าง หลู่หยานสัญญาเมื่อวานนี้ว่าแม้ว่าตระกูลหลู่จะไม่มีเงินเหลืออยู่มาก นางก็ยังมีเครื่องประดับดี ๆ อยู่บ้าง และทุกคนที่ทำงานเพื่อดูแลนางจนกว่านางจะตายจะได้รับส่วนหนึ่ง พวกเขาล้วนแต่เป็นบ่าวรับใช้ที่ใช้ไม่ได้ เพื่อประโยชน์ของสิ่งเหล่านี้ แน่นอน
พวกเขาจะต้องดูแลนางเป็นอย่างดี” หลังจากพูดอย่างนี้นางยิ้มขอโทษเฟิงหยูเองและกล่าวว่า “ข้ายังไม่ได้คารวะองค์หญิงอย่างถูกต้องเลย ได้โปรดอย่าตำหนิข้าเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองส่ายหน้า“ไม
