นเทียนหมิงยิŖมอย่างขมขืŕน“แน่นอนว่าพีŕแปดไม่ใช่คนทีŕรักษาสัญญา เมืŕอเขาขึŖนครองบัลลังก์ สิŕงทีŕกูซูและทะเลทรายจะได้รับคืออะไรในช่วงแรกทีŕเป็นไปได้ เขาจะรวบรวมกองทหารของราชวงศ์ต้าชุนและโจมตีอย่างเต็มกำลัง แน่นอนเขาจะไม่อนุญาตให้ดินแดนของราชวงศ์ต้าชุนอยู่ในมือของคนอืŕน นีŕคือเหตุผลทีŕข้ายังมีความรู้สึกเหมือนพีŕเหมือนน้องเหลือไว้ให้เขา อย่างน้อยทีŕสุดแผนการของเขาสำหรับการขึŖนครองบัลลังก์จะไม่เป็นการสูญเสียของราชวงศ์ต้าชุน”“แต่ในระหว่างกระบวนการนีŖใครจะรู้ว่าราษฎรจะต้องทนทุกข์ทรมานมากแค่ไหน ! ” เฟิงหยูเองกัดฟันของนางด้วยความโกรธ “สำหรับความต้องการส่วนตัวของเขา เขาอยากจะลากคนจำนวนมากให้ไปตายกับเขา แม้ว่าเมืองทัŖงสามจะถูกชิงกลับคืนมา ราษฎรของใครทีŕตายไป ? พวกเขาจะฟืŖนคืนชีพขึŖนมาหรือ ? ” ในใจนางยังคงเป็นอุดมคติของมนุษยชาติในเรืŕองทีŕเกีŕยวกับคนทีŕมองชีวิตของราษฎรว่าไม่ต่างอะไรกับผักปลา นางไม่สามารถทำความคุ้นเคยกับพวกเขาได้“นัŕนคือเหตุผลทีŕเราต้องต่อสู้”ซวนเทียนหมิงบอกนางว่า “เจ้าแค่ถามว่าทำไมข้าถึงมัŕนใจว่าข้าจะแพ้ นัŕนเป็นเพราะข้าเข้าใจวิธีการของเขาดีถ้าข้าออกไปเพืŕอการต่อสู้ครัŖงนีŖก็แค่รอดู ปริมาณเวชภัณฑ์ยาและเสบียงจะไม่เพียงพอแน่นอน และเป็นไปไม่ได้ทีŕพวกมันจะมาถึงทันเวลา มีโอกาสมากทีŕพวกมันจะต้องตกค้างอยู่ครึŕงทาง ทำให้ทหารของเราไม่มีอะไรกิน และม้าของพวกเราไม่มีหญ้ากิน การต่อสู้จะเป็
