อยู่บ้าง อย่างไรก็ตามเขาก็ออกมา เมื่อเห็นว่าเฟิงหยูเองมีสีหน้าแปลกๆ เมื่อเขาออกมา องค์ชายเก้ากำลังสนทนากับเสด็จพ่อ มันเป็นเพียงว่าเขาไม่ต้องการพบกับนางในสภาพที่น่าอึดอัดใจ แต่เขาหวังที่จะปรากฏตัวอย่างเปิดเผยและทักทายพวกเขา น่าเสียดายที่คนข้างหน้าได้ยินเช่นกัน เขากำลังคิดที่จะเข้าใกล้ก่อนพูด แม้กระนั้นเขาถูกค้นพบ ซวนเทียนเฟิงรับการคารวะจากบ่าวรับใช้สองคน ก่อนจะพูดกับเฟิงหยูเองว่า “น้องสะใภ้ ข้าขอโทษ ข้าไม่ได้ตั้งใจที่จะลอบตามเจ้าและวางแผนที่จะมาทักทายเจ้า แต่เดิมข้าไม่คิดว่าการได้ยินของเจ้าจะเฉียบแหลมเช่นนี้” ในที่สุดเขาก็รู้ศิลปะการต่อสู้บางอย่างแต่เพียงผิวเผินซึ่งเพียงพอที่จะทำให้ร่างกายของเขาแข็งแรง มันไม่สามารถใช้ในการต่อสู้ได้เลยเฟิงหยูเองเห็นว่ามันเป็นองค์ชายหกและรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยอย่างไรก็ตามนางไม่เชื่ออย่างแน่นอนว่าเขามีแผนชั่วร้ายบางอย่างนางพูดก่อนหน้านี้ว่าเขาแอบมาด้อม ๆ มอง ๆ และใช้คำพูดต่าง ๆเหล่านี้เพื่ออธิบายว่าคนผู้นี้ขาดมารยาทจริง ๆ ดังนั้นนางจึงขอโทษ“ข้าขอโทษพี่หก ข้าไม่รู้ว่าเป็นท่าน”ซวนเทียนเฟิงส่ายหัว“ไม่เป็นไร น้องสะใภ้เพียงคิดว่าข้าเป็นพี่เจ็ดเท่านั้น คิดเกี่ยวกับมัน พี่เจ็ดจะพบกับน้องสะใภ้ค่อนข้างบ่อย”
ขณะที่เขาพูด เขาเดินไป สุภาพบุรุษที่สุภาพเช่นเขาไม่ได้โดดเด่นเท่าซวนเทียนฮั่ว แม้กระนั้นเขาก็ดูดีที่ไม่สามารถละสายตาได้เฟิงหยูเองพยักหน้า“ใช่เจ้าค่ะ พี่เจ็ดถู
