กเลี้ยงดูโดยพราชายาหยุน ท่านพี่สนิทกับองค์ชายเก้า ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่เราจะสนิทกันเจ้าค่ะ” นางยิ้มให้ซวนเทียนเฟิง เมื่อเห็นเขาเข้าใกล้ นางหันกลับมา และทั้งสองก็หันหน้าเข้าทะเลสาบด้วยกัน ในคืนนี้ทั้งพระราชวังได้รับการตกแต่งด้วยโคมไฟ และมีโคมไฟห้อยอยู่รอบ ๆทะเลสาบขนาดใหญ่ ตรงกลางมีศาลาสองหลังและของประดับตกแต่งก็สวยงาม เฟิงหยูเองกล่าวว่า “พี่หกทนดูละครไม่ได้และออกมาสูดอากาศใช่หรือไม่เจ้าคะ ?”ซวนเทียนเฟิงพยักหน้าแม้ว่ามันจะเป็นความจริง แต่เขาก็ยังรู้สึกผิดเล็กน้อย ท้ายที่สุดเขาก็ยังทนอยู่ได้อีกนาน หากเขาไม่เห็นเฟิงหยูเองออกมา เขาก็จะไม่ออกมา อย่างไรก็ตามเขาจะไม่ยอมรับสิ่งนี้ เขาเลือกหัวข้ออื่นเพื่อปกปิดเฟิงหยูเองพูดคุยเกี่ยวกับอะไรก็ได้ทั้งสองวิธีทั้งคู่เป็นคนที่ไม่ชอบดูละคร การออกมาชื่นชมทะเลสาบก็ดี นางไม่ได้เป็นบุตรสาวของตระกูลที่ร ่ารวยซึ่งโหดร้ายเกินไป นางไม่เคยรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติกับการยืนอยู่ข้างชายหนุ่ม แม้แต่หวงซวนและวังซวนบ่าวรับใช้สองคนก็ไม่เชื่อโชคลางอย่างโง่เขลา นอกจากนี้ความรู้สึกที่เฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิงมีให้กันก็ไม่สามารถสะบั้นขาดจากกันได้โดยง่ายบ่าวรับใช้สองคนยืนอยู่ข้าง ๆ และถอยห่างออกไปสองสามก้าว พวก
เขายังคงสามารถได้ยินสิ่งที่เจ้านายสองคนกำลังพูดถึงอย่างชัดเจนพวกเขาได้ยินเสียงองค์ชายหกพูดคุยเกี่ยวกับประเพณีปีใหม่ของเขาและการมีส่วนร่วมของเขาต่อราชวงศ์ต้าชุ
