คร่าว ๆ ของมัน และซูซื่อก็ทำท่าพยักหน้าเบา ๆ กระซิบว่า “เหตุผลเหล่านั้นนั้นค่อนข้างเข้าที” จากนั้นนางก็ยิ้มและเอ่ยว่า “เมื่อถึงปีใหม่ อีกหลายเดือนกว่าอาเองของเราจะอายุครบ 15 ปี พิธีปักปิ่นที่จะมาถึงจะต้องมีการเตรียมการ เราได้พูดคุยกับตำหนักหยูแล้ว พิธีปักปิ่นจะจัดขึ้นในเวลาเดียวกับงานแต่งงานซึ่งจะกล่าวว่าอาเองของเรากำลังจะแต่งเข้าตำหนักหยูเป็นพราชายาเอกขององค์ชายเก้า” ในขณะที่นางพูด นางลูบมือของเฟิงหยูเองและกล่าวว่า “อาเองไม่ต้องกังวล ท่านปู่และท่านลุงของเจ้าพูดไปแล้ว พวกเขาจะจัดงานแต่งงานให้ใหญ่โตอย่างแน่นอน แน่นอนว่ามันจะสมฐานะองค์หญิง”เฟิงหยูเองรู้ดีว่านี่เป็นสิ่งที่ท่านปู่ของนางพูดกับท่านป้าและท่านลุงก่อนเข้าพระราชวังตระกูลเหยาไม่ต้องการที่จะทำตามแผนของนางอีกต่อไป แทนที่จะให้ญาติ ๆ กลายเป็นคนแปลกหน้าพวกเขาจะรับมือกับความวุ่นวายและยืนหยัดเคียงข้างนางเมื่อนางตระหนักถึงสิ่งนี้หัวใจของนางก็เต็มไปด้วยอารมณ์ในอดีตนางคิดถึง แต่ความเป็นไปได้ที่นางอาจลากผู้อื่นให้เข้ามาสู่หายนะที่จะเกิดขึ้นด้วยโดยเฉพาะคนที่นางชอบ ในเวลาเดียวกันนางก็กลัวว่าศัตรูจะใช้คนที่นางรักเหล่านี้มาข่มขู่นาง อย่างไรก็ตาม นางเพียงแค่คิดที่จะปกป้องพวกเขา และจบลงด้วยการเพิกเฉยต่อความปรารถนาที่จะยืนเคียงข้างนางไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ ตอนนี้ตระกูลเหยาได้ตัดสินใจทำเช่นนี้ในทันทีทันใด
หลังจากพูดคุยกับนาง สิ่งที่พวกเขาทำเพื่อห
