สุขท่ามกลางบรรยากาศอันสนุกสนานนี้ซูซื่อคว้าเฟิงหยูเองและกระซิบถามว่า “เจ้าส่งคนไปเอาตัวเฟิงจินหยวนกลับมาหรือไม่ ? ”เฟิงหยูเองส่ายหน้า“ไม่ได้ส่งเจ้าค่ะ”ป้าสามคนงุงงงและถามว่า“ทำไมไม่เอาตัวเขากลับมา ?เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้าต้องการให้พวกเขาไปภาคใต้และใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ? เจ้าต้องรู้ว่าองค์ชายแปดสามารถสร้างราชสำนักเล็ก ๆ ได้ ซึ่งเพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าสถานที่นั้นเป็นสถานที่ซึ่งฮ่องเต้ไม่สามารถควบคุมได้ หากทั้งสามประสบความสำเร็จในการสร้างครอบครัว ผู้คนในภาคใต้จะจดจำนางในฐานะองค์หญิงจี่อัน นางปลอมตัวเป็นและเข้าร่วมกับองค์ชายแปดมันจะดีได้อย่างไร ? ”ผู้คนหลายคนมีความวิตกกังวลเช่นเดียวกันกับซูซื่อแม้แต่เหรินซีเฟิงผู้ซึ่งอยู่ข้างเฟิงหยูเองก็กล่าวเช่นกันว่า “ถูกต้อง อาเองเจ้าต้องคิดให้รอบคอบ ก่อนที่จะมา พ่อของข้าให้ข้าบอกเจ้าว่าหากเจ้าต้องการความช่วยเหลือ ท่านพ่อสามารถส่งจดหมายอย่างลับ ๆ เพื่อให้ผู้คนในภาคใต้พาพวกเขากลับมา ด้วยวิธีนี้ สามารถหลีกเลี่ยงหายนะได้”
เฟิงหยูเองรู้ว่าพวกนางทำสิ่งนี้ด้วยความปรารถนาดีอย่างไรก็ตามนางยังคงส่ายหน้าและกล่าวว่า “หากเรื่องนี้ได้รับการจัดการในลักษณะนี้ เราจะติดตามพวกเขา ไม่ช้าก็เร็ว เราจะถูกทิ้งให้อยู่ในความสับสน คราวนี้ถ้าเราพาพวกเขามา คราวหน้าศัตรูจะมีความคิดอื่น แม้ว่าการทำลายแผนการใด ๆ ของพวกเขาในขณะที่พวกเขาลงมือ จะไม่อนุญาตให้ศัตรูได้ผลประโยชน์ใด
