มีทิวทัศน์สวยงามและโคมไฟที่สวยงามก็ไม่สามารถแข่งขันกับความปรารถนาที่จะนินทาได้ เฟิงหยูเองได้ยินคนพูดว่า “เจ้าได้ยินหรือไม่ องค์ชายแปดกลับมาเมืองหลวง”มีใครบางคนร้องทันทีโดยกล่าวว่า“แน่นอน พระองค์กลับมาในคืนวันที่ 29 ในเดือนสิบสอง พระองค์เดินผ่านประตูทางใต้ของเมืองด้วยขบวนที่ยาวมาก มันน่าประทับใจมาก”คนที่พูดเป็นเด็กสาวที่อายุประมาณ13 หรือ 14 ปี เฟิงหยูเองหันไปมองทางต้นเสียง ที่นั่นนางเห็นใบหน้าของเด็กสาวเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อองค์ชายแปดถูกกล่าวถึง ที่ด้านข้างของนางบางคนก็หัวเราะเยาะนางทันที “บอกความจริงมา เจ้าไปรอที่ประตูเมืองหรือ? ”
เมื่อมีการพูดถึงเรื่องนี้เด็กสาวก็กลายเป็นคนขี้อายแต่ก็พูดทันทีว่า “ไม่ใช่แค่ตัวข้าคนเดียว มีคนมากมายที่ไปกัน ! ในเวลานั้นองค์ชายแปดไม่ได้นั่งในรถม้า พระองค์ขี่ม้า พวกเจ้าไม่ได้ดูพวกเจ้าจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต”เด็กหญิงหัวเราะในขณะที่คนอื่น ๆ ก็เริ่มชื่นชมองค์ชายแปดนอกจากนี้ยังมีบางคนที่กล่าวว่าไม่ว่าจะสง่างามเพียงใด มันไม่เกี่ยวข้องกับพวกนาง พวกนางไม่สามารถหวังสิ่งนั้นได้ ยิ่งไปกว่านั้นมีความปรารถนาอย่างสุดซึ้งต่อองค์ชายเก้าและองค์ชายเจ็ดไม่ใช่เพียงการมองแวบเดียวขององค์ชายแปด ในเวลานี้เด็กหญิงตัวน้อยที่ยิ้มแย้มพูดอะไรบางอย่างที่ทำให้เกิดความสับสนเกิดขึ้นในใจของเฟิงหยูเอง “องค์ชายแปดนั้นน่าประทับใจมาก แค่แถวรถม้าที่พระองค์นำเข้ามาเมืองหลวงก็เหมือนหางมังกร เ
