ม่ได้เป็นหวัด แม้แต่หมอจากร้านห้องโถงสมุนไพรที่เพิ่งมาเมื่อวานก็บอกว่ามันเป็นยาพิษ สำหรับการล้างพิษนั้นสามารถทำได้ แต่มันอาจทำให้หลู่หยานต้องทนทุกข์ทรมาน และผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นทันทีนั้นอาจไม่สามารถล้างพิษได้หมด พวกเขาจึงคิดได้เพียงทางเดียวเท่านั้นคือการหายาเฉพาะเพื่อจัดการกับพิษ โดยการรู้ว่ายาพิษมาจากไหน ค้นหาว่าใครเป็นคนวางยาพิษ
แม้แต่หมอจากห้องโถงสมุนไพรก็บอกว่านางโดนพิษดังนั้นมันจึงต้องเป็นยาพิษแน่นอน แต่ปัญหาคือ : ยาพิษนั้นมาจากไหน?หลู่ซ่งซักถามหมอทั้งสี่อีกซักพักเมื่อเห็นว่าไม่สามารถหาข้อมูลอื่นจากพวกเขาได้ ในที่สุดเขาก็โบกมือและอนุญาตให้พวกเขาออกไป เก้อซื่อส่งหมอสี่คนไปที่ประตูทางเข้าและมอบเงินให้พวกเขา มันเป็นเพียงเศษเงินเล็กน้อย แต่เนื่องจากพวกเขาเพิ่งไปหายาพิษและไม่ได้ทำการรักษา ทั้งกลุ่มจึงไม่พูดมากหลังจากเก้อซื่อกลับเข้ามาในคฤหาสน์และปิดประตูทั้งสี่นั้นก็เดินไปไกลก่อนจะหยุด พวกเขายกมือขึ้นและเช็ดเหงื่อออกจากคิ้วเหงื่อเย็นไหลออกมา“สหายท่านเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นใช่หรือไม่ ! ” คนที่แก่ที่สุดคือคนแรกที่พูดออกมาโดยลดเสียงของเขา “เราทุกคนเป็นหมอ ไม่ว่าจะมีอะไรผิดปกติกับรังนก เราทุกคนควรจะรู้แน่แก่ใจเป็นอย่างดี”เมื่อเขาเป็นผู้นำอีกสามคนที่เหลือก็พูดสิ่งที่อยู่ในความคิดของพวกเขาออกมาทันทีโดยกล่าวว่า “จริง ๆ แล้ว ด้วยการทำงานด้านการแพทย์มานานหลายปี ถ้าดูไม่ออก เราก็ไม่คู่ควรกับการเ
