ได้นำมันขึ้นมาอีก ทั้งสองเดินไปรอบ ๆ ที่พักอย่างต่อเนื่องสองสามครั้งก่อนที่ซวนเทียนเฟิงจะกล่าวคำอำลา มันเป็นเพียงหลังจากที่รถม้าราชสำนักเดินทางไกล เขายังคงไม่สามารถทนได้ เขายกม่านขึ้นเพื่อมองย้อนกลับไปได้ จากที่ไกลจะมีเพียงเงาเล็ก ๆ ของที่พักเท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้และไม่มีใครสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน อย่างไรก็ตามเขายัง
รู้สึกว่ามีเด็กสาวคนหนึ่งยืนอยู่ที่นั่นพร้อมกับสีหน้าเปล่งปลั่งชี้ไปที่ทิวเขาและพูดเกี่ยวกับสมุนไพรทางการแพทย์ที่นางปลูก เขาสามารถได้กลิ่นของสมุนไพรทางการแพทย์ …ในคืนวันที่29 ของเดือน 12 แต่ละตระกูล และห้องครัวของแต่ละที่ได้เริ่มเตรียมอาหารเย็นสำหรับวันต่อไป กลิ่นหอมของเนื้อสัตว์อบอวลในอากาศ และเต็มไปด้วยบรรยากาศเฉลิมฉลอง แต่คฤหาสน์ของเสนาบดีฝ่ายซ้ายนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิง ไม่เพียงแต่ไม่มีกลิ่นของเนื้อสัตว์เท่านั้น แต่ยังมีกลิ่นยาฉุนหลู่หยานนอนอยู่บนเตียงพร้อมกับใบหน้าที่ซีดเผือดเบ้าตานางลึกลงและนางไม่สามารถลุกขึ้นได้อีก ข้างกายของนางมีบ่าวรับใช้ที่ดวงตาแดงกํ่ายืนอยู่ที่นั่นพร้อมถือชามยาที่เตรียมใหม่ และแนะนำหลู่หยานให้ดื่ม อย่างไรก็ตามหลู่หยานก็แน่วแน่มาก ไม่ว่านางจะพูดอะไร หลู่หยานก็ไม่อยากดื่ม ปล่อยให้หรูยี่ร้องไห้ครํ่าครวญเก้อซื่อนั่งข้างเตียงเพื่อปลอบนางด้วยรอยย่นที่คิ้วของนางนางมองบุตรสาวที่หน้าซีด และสับสนมาก “นางป่วยกะทันหันได้อย่างไร ? ” ในขณะที่รู้สึ
