ในเรื่องที่เกี่ยวกับเหยาซื่อทั้งสองคนได้พูดคุยเกี่ยวกับนางมาก่อน และเฟิงจื่อหรูก็แสดงท่าทีในอดีต แม้กระนั้นไม่เคยมีครั้งเดียวที่เขาจะตรงไปตรงมา แสดงความไม่พอใจของเขาที่มีต่อมารดาแม้แต่หนี้เก่าจากเวลาในหมู่บ้านบนภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือก็ถูกดึงออกมาในความเป็นจริงเฟิงหยูเองไม่ได้มีส่วนร่วมอย่างแท้จริงในเวลานั้น แต่เจ้าของร่างเดิมมีความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์เหล่านี้ นอกจากนี้ความทรงจำในช่วงสามปีนั้นก็ลึกซึ้งอย่างยิ่งและรายละเอียดทั้งหมดอยู่ในใจของนาง อาจไม่มีใครลืม นางรู้เกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ ที่เฟิงจื่อหรูพูดถึง นางยังจำได้ครั้งนับไม่ถ้วนว่าเจ้าของร่างเดิมได้เก็บงำเรื่องไม่ดีบางอย่างเกี่ยวกับเหยาซื่อนางไม่สามารถปฏิเสธคำพูดของเฟิงจื่อหรูได้สำหรับความสัมพันธ์ที่ยํ่าแย่ลงระหว่างเหยาซื่อและบุตรชายคนนี้จนถึงระดับนี้ มันเป็นผลมาจากการที่นางทำตัวเอง แม้ว่านางต้องการจะคืนดี นางก็ไม่มีเหตุผลใดที่จะยืนหยัดได้ ยิ่งกว่านั้นในฐานะมารดานางได้ทิ้งบุตรของนางและเลือกเส้นทางเพื่อผลประโยชน์ของนางเอง ทำไมพวกเขาต้องให้อภัยนาง เฟิงหยูเองในชีวิตก่อนหน้านี้และชีวิตปัจจุบันของนางไม่เคยมีมารดาผู้ให้กำเนิด ขอให้นางตอบแทนความชั่วด้วยความดี นางจะทำได้อย่างไร นางไม่สามารถเป็นเหมือนมารดาและทำเช่นนั้น “พวกเขาทำผิดต่อข้านับครั้งไม่ถ้วน
แต่ข้าจะปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความรักที่ไม่มีเงื่อนไข” สำหรับนางแล้ว คนใกล้ชิดก็สนิ
