ทสนมกัน และศัตรูก็เป็นเพียงแค่ศัตรู ถ้าเจ้าต้องการเปลี่ยนจากคนใกล้ชิดไปเป็นศัตรู ข้าจะพยายามหยุดเจ้าแต่ถ้าเจ้าไม่สามารถหยุดได้ก็ให้ลืมมันไป ถ้าไม่ใช่เพราะเหยาซื่อมีหน้าตาเหมือนมารดาของนางจากชีวิตก่อนหน้านี้ นางอาจไม่แม้แต่จะพยายามหยุดอีกฝ่ายและจะไม่พยายามเลยแม้แต่น้อยเหยาซื่อคงอยู่ห่างไกลเมื่อนางเริ่มแสดงอาการเหล่านี้เป็นครั้งแรกนางจะจัดการกับเหยาซื่ออย่างไรเมื่อมาถึงจุดนี้นางมองไปที่เฟิงจื่อหรูและทันใดนั้นก็เริ่มยิ้มพร้อมกล่าวเบา ๆว่า “จื่อหรูของข้าโตขึ้นจริง ๆ นับจากวันนี้เป็นต้นไป สิ่งที่ยังคงอยู่ในโลกนี้คือเจ้าและข้า น้องชายและพี่สาว ไม่ต้องกังวล ข้าจะทำทุกอย่างเท่าที่เป็นไปได้เพื่อให้เจ้ามีความสงบสุข เฝ้าดูเจ้าเติบโตขึ้นและมอบสิ่งที่ดีที่สุดแก่เจ้า”เฟิงจื่อหรูกล่าวกับนางว่า“ข้าไม่ต้องการท่านพี่ทำ ข้าจะไปต่อสู้กับพวกเขาเอง เฟิงจื่อหรูต้องเติบโตขึ้นกว่านี้อีกเล็กน้อยและต้องการปกป้องท่านพี่ เพื่อให้ท่านพี่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข”ในเวลากลางคืนเฟิงหยูเองอยู่กับเฟิงจื่อหรูจนกระทั่งเขาหลับในอดีตเฟิงจื่อหรูชอบที่จะยึดติดกับผู้คน เขายึดติดกับเหยาซื่อหรือติดนาง หากเขาไม่สามารถยึดติดกับพวกนางทั้งคู่ได้ เขาก็สามารถไปยึดติดกับวังซวนหรือหวงซวน ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด จะต้องมีใครบางคนอยู่กับเขาจนกระทั่งเขาหลับไป และมันก็ไม่เหมือน
ตอนนี้ที่เขานอนบนเตียงนอน ในขณะที่คนที่นั่งข้างเก้าอี้นั่งขณะที่สามารถอ
