เราที่จะใส่มันเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองพยักหน้า“ได้” ขณะที่นางกล่าว นางถอดมันออกแล้วมอบให้หวงซวน “วางไว้ อย่าพับ เพื่อป้องกันรอยย่น” นางนำไม้แขวนเสื้อออกมาให้ห้องนอนของนางนานแล้ว บ่าวรับใช้สองคนมีความเชี่ยวชาญในการใช้งาน พวกเขาผสมผสานระหว่างความทันสมัยและความโบราณที่คฤหาสน์ขององค์หญิงทุกคนเข้านอนเร็ว ภายในคฤหาสน์หลู่, หลู่หยานก็กำลังบ้าคลั่งอยู่กับรังนก เก้อซื่อให้คำแนะนำนางซํ้า ๆ “สิ่งนี้มีรสชาติแบบนี้ การรับประทานมันเพื่อบำรุงร่างกายของเจ้า ไม่ใช่เพื่อรสชาติที่ดี ไม่ว่าจะพูดอย่างไร มันไม่ใช่เครื่องดื่มรสหวาน”อย่างไรก็ตามหลู่หยานไม่เชื่อในสิ่งเหล่านี้“เป็นไปไม่ได้ ! ข้าเคยได้ยินคนพูดว่ารังนกอร่อยมากหลังจากปรุงเป็นอาหารแล้วพระสนมจะทานมันลงได้อย่างไร ? ลองคิดดูสิข้าเป็นเพียงบุตรสาว
ของขุนนางและรู้สึกว่ามันกลืนยากมาก สำหรับพระสนมผู้มีร่างกายที่บอบบางเช่นนี้ พวกนางจะจัดการกับมันได้อย่างไร ? ”ไม่มีสิ่งใดที่เก้อซื่อสามารถทำได้และได้แต่บอกความจริงเท่านั้น“เจ้าไม่สามารถถูกตำหนิได้เพราะไม่สามารถทานมันได้ พ่อครัวหลวงเป็นคนทำอาหาร ! และชั้นวางเครื่องเทศของพวกเขามีมากเพียงใด ? มันเป็นธรรมดาที่สิ่งที่พวกเขาทำจะดีมาก จากสถานการณ์ล่าสุดของคฤหาสน์ของเรา พ่อครัวทุกคนก็ออกไปคนที่อยู่ก็เป็นเพียงผู้ช่วยพ่อครัวเท่านั้น”หลู่หยานตกใจเล็กน้อยอย่างไรก็ตามนางเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว ตระกูลหลู่ปัจจุบันอาจยังคงเป็นคฤห
