าสน์ของเสนาบดีฝ่ายซ้าย และแม้ว่าจะไม่มีธุรกิจจากภายนอกก็ตาม มันก็จะไม่ส่งผลให้ตระกูลหลู่ยากจนเช่นนี้ แต่ประเด็นปัญหาคือในครอบครัวเหยากำลังปราบปรามธุรกิจของตระกูลหลู่อย่างรุนแรง ไม่เพียงธุรกิจของพวกเขาพังทลายลงเท่านั้น แต่ยังทำให้ตระกูลหลู่ตกอยู่ในภาวะหนี้สิน เพียงแค่เงินที่จ่ายออกไปก็เป็นจำนวนที่พอ ๆ กับค่าเบี้ยหวัดของเสนาบดีเป็นเวลาหลายเดือน พวกเขาจะไม่ใช้ชีวิตอย่างประหยัดได้อย่างไร ?ความเกลียดชังในหัวใจของนางที่มีต่อตระกูลเหยานั้นก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วอีกครั้งนางดื่มได้เพียงไม่กี่คำเท่านั้นก่อนที่รังนกจะถูกโยนลงบนพื้นอย่างรุนแรง นางกัดฟันอย่างรุนแรง “ตระกูลเหยา วันหนึ่งข้าจะทำให้ตระกูลของเจ้าล้มละลาย และทำให้ผู้คน
แตกกระซานซ่านเซ็นไปหมด ! วันหนึ่งที่ข้าจะกำจัดตระกูลเหยาและถอนรากถอนโคนพวกเจ้า ! ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเหยาจะถูกฆ่า ! ”ต้องเผชิญกับอาการของหลู่หยานเก้อซื่อไม่ได้หยุดนาง นางเพียงแค่สั่งให้บ่าวรับใช้ทำความสะอาดที่พื้น สำหรับรังนกที่ถูกทำลาย หากบ่าวรับใช้ชอบมัน พวกนางก็สามารถหยิบมากินได้หลังจากคิดเล็กน้อย นางกล่าวว่า “เจ้าไม่ต้องกังวล ข้าจะไปหาคนที่เชี่ยวชาญในการปรุงรังนก แม้ว่าจะไม่หลงเหลือผู้คนในคฤหาสน์หลู่ รังนกเหล่านั้นจำเป็นต้องทำอย่างถูกต้องสำหรับเจ้า! ไม่ว่าเราจะทนทุกข์มากเพียงใดเราไม่สามารถยอมให้เจ้าต้องทนทุกข์ทรมานได้”ใครจะไปรู้ว่าหลู่หยานไม่สนใจฟังสิ่งที่เก
