กจิงซีความโกรธของฮองเฮาไม่ได้เหือดแห้งเพราะมือของนางยังคงสั่นฟางอี้ให้บ่าวรับใช้เข้ามาทำความสะอาดชามที่แตกและรังนกจากนั้นนางก็ปิดประตูและหันไปถามฮองเฮาอย่างเงียบ ๆ “นางพูดอะไร ? มันเป็นเรื่องจริงหรือ ? ”ฮองเฮากำหมัดแน่นและเสียงของนางก็เปลี่ยนไปเมื่อนางกล่าวว่า “นอกจากเรื่องนั้นแล้ว มีอะไรอีกที่จะทำให้นางรู้สึกปลอดภัยและมาที่นี่เพื่อข่มขู่ข้า”“แต่ท่านผู้หญิงหยวนค้นพบได้อย่างไรเพคะ? ” ฟางอี้งงงวย“เรื่องนี้จะแพร่กระจายได้อย่างไร ? ข้างในพระราชวังนอกจากท่านและข้า แม้แต่คุณหนูตระกูลเฉิงก็ไม่รู้เหมือนกัน ? ” ขณะที่นางกล่าวสิ่งนี้ ทันใดนั้นนางก็คุกเข่าลงต่อหน้าฮองเฮา “ข้า ไม่ใช่บ่าวรับใช้ผู้นี้ที่เปิดเผยเพคะ ข้าสาบานด้วยชีวิตของข้าว่าข้าไม่เคยพูดกับใครเลย ท่านต้องเชื่อข้านะเพคะ ! ”
ฮองเฮามองฟางอี้และตกตะลึงจากนั้นก็กล่าวอย่างรวดเร็วว่า“เจ้าทำอะไร ? ลุกขึ้นเร็ว ข้าไม่เคยสงสัยเจ้า ! ลุกขึ้นมา ! ” นางช่วยประคองฟางอี้ให้ลุกขึ้นมา เมื่อฟางอี้ยืนขึ้น นางกล่าวต่อ“เรื่องนี้ถูกกล่าวว่าเป็นความลับ แต่ความจริงแล้ว ไม่มีกำแพงที่ไม่รั่วไหล ครอบครัวของข้านี้ไม่ได้อบอุ่น ตราบใดที่มีคนที่อยากรู้ ไม่มีอะไรที่ไม่สามารถค้นพบได้”ฟางอี้สงบลงและคิดอย่างถี่ถ้วนแต่ยังคงขมวดคิ้วของนาง“ถ้ามันรั่วไหลออกมาจากด้านนั้นจริง ๆ เรื่องนี้คงไม่ง่ายนัก ถ้าเป็นเพียงท่านผู้หญิงหยวนก็ไม่เป็นไร แต่ถ้ามันไปถึงหูของคนอื่นพระราชวั
