ตอบอย่างจริงจัง
“งั้นก็ดี” หานชิงอวี่มองไป๋ปิง ในใจแอบตัดสินใจว่าต่อไปจะไม่ให้เธอเสี่ยงอันตรายตามเขามาอีกแล้ว
“จริงสิ เธอบอกว่าเมื่อกี้ได้ยินฮั่วหัวฉวีกับจางอวี้หัวแอบคุยกันเรื่องการที่ผู้ป่วยขัดขวางการปฏิบัติงานของแพทย์เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ตนต้องการบางอย่าง เธอรู้ไหมว่าพวกเขาวางแผนจะทำยังไง?”
หานชิงอวี่นึกขึ้นได้ จึงรีบถามไป๋ปิง
“เรื่องนั้นฉันก็ฟังไม่ค่อยชัด ได้ยินแค่ว่าพวกเขาจะหาหมอสักคนลงมือ แล้วก็ทำให้เรื่องใหญ่โต”
ไป๋ปิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า “ฉันได้ยินมาไม่มาก พวกเขาก็รู้ตัวซะก่อน ฉันเองก็ไม่แน่ใจ”
“อย่างนี้นี่เอง…”
หานชิงอวี่ขมวดคิ้ว เขาพอจะรู้จักนิสัยของพวกฮั่วหัวฉวีกับจางอวี้หัวดีว่าถ้าลงมือทำอะไรแล้ว พวกมันจะไม่สนใจวิธีการ
การจะจัดการพวกมันได้ คนคนนั้นต้องมีอำนาจเหนือกว่า ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
เรื่องนี้ต้องระวังไว้ให้ดี
“เรื่องนี้คงต้องค่อย ๆ ดูกันไป ศัตรูอยู่ในที่มืด เรายังอยู่ในที่สว่าง!”
ไป๋ปิงเห็นหานชิงอวี่มีสีหน้ากังวล จึงรีบพูดขึ้น
“เอาเถอะ เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ต้องสู้กันล่ะนะ ธรรมะย่อมชนะอธรรมอยู่วันยังค่ำ!”
หานชิงอวี่ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าหนักแน่น
“ฉัน…ฉันส่งใบสมัครไปแล้ว ถ้าผ่านเร็ว ๆ นี้ ฉันก็จะได้ย้ายไปทำงานที่โรงพยาบาลเมืองจินกับนายแล้ว”
เมื่อเห็นว่าหานชิงอวี่ไม่ติดใจเรื่องนี้อีกแล้ว ไป๋ปิงจึงรีบฉวยโอกาสบอกการตัดสินใจของเธอให้เขารู้
“อ
