บนี้นางก็คำนับฮ่องเต้แล้วออกไปฮ่องเต้ถอนหายใจยาวแล้วมองดูโต๊ะที่เต็มไปด้วยผักสีเขียวเขาไม่อยากอาหารอีกต่อไป ซวนเทียนหมิงรู้สึกตื่นเต้นและบอกจางหยวนให้คีบทุกสิ่งให้แก่ฮ่องเต้ เมื่อมองฮ่องเต้กินทุกอย่างเขาพยักหน้า “มันดีที่เสด็จพ่อเสวย มิฉะนั้นเมื่อเสด็จแม่ถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ในภายหลัง ข้าจะไม่มีทางอธิบาย ไม่น่าแปลกใจที่เสด็จพ่ออ้วนขึ้นมากในช่วงไม่กี่เดือนที่ข้าไม่อยู่ ปรากฎว่ากินแบบนี้ทุกวันเสด็จพ่อไม่กลัว…” เขาถามเฟิงหยูเอง “โรคนั้นเรียกว่าอะไรนะ ? ”เฟิงหยูเองกล่าวว่า“ความดันโลหิตสูง นํ้าตาลในเลือดสูง และคอเลสเตอรอลสูง””ใช่!”ซวนเทียนหมิงพยักหน้า “เป็นโรคที่รักษาไม่หาย ดังนั้นเสด็จพ่อต้องกินพอสมควร ! ” หลังจากกล่าวอย่างนี้เขาไม่ได้รอให้
ฮ่องเต้ตอบ ขณะที่เขาเปลี่ยนหัวข้อ และทันใดนั้นก็กล่าวกับจางหยวน “เรียกคนมา และมีสิ่งนั้น…ตอนนี้นางเป็นท่านผู้หญิงหยวนใช่ไหม ? เชิญท่านผู้หญิงหยวนมาที่นี่ แค่บอกว่าองค์ชายแปดมอบความไว้วางใจให้องค์ชายคนนี้มอบบางสิ่งให้นาง”จางหยวนได้รับคำสั่งและจากไปฮ่องเต้ขมวดคิ้วและแสดงความไม่พอใจ “เพียงแค่ให้บ่าวรับใช้ไปส่งมอบให้ ทำไมต้องเรียกนางมา ? ”“พระสนมหยวนชูถูกลดตำแหน่งลงเป็นท่านผู้หญิงและนางก็ถือว่าเป็นผู้มาใหม่ เราควรพบกันและตรวจสอบ” ซวนเทียนหมิงยักไหล่ และกล่าวอย่างเย็นชา “ข้าได้ยินว่าในเวลาสั้น ๆ ที่ข้าไม่อยู่เมืองหลวง พวกนางใช้วิธีการลับ ๆ จัดการอาเอง”ฮ่
