กเขาจะก่อความวุ่นวายในอีกไม่กี่ปี แทนที่จะคอยจับตาดูสถานการณ์ ในเวลาเช่นนี้ฝ่าบาทใช้เวลาไปกับผู้หญิงทำไมฝ่าบาทถึงไม่คิดให้มากกว่านี้พะยะค่ะ”จางหยวนกล่าวอย่างจริงจังและตั้งใจดีเขาตะโกนและทำให้เขากลัวจนตัวเองเริ่มร้องไห้ อย่างไรก็ตามฮ่องเต้ตัวแข็งอยู่กับที่และไม่รู้ว่าเขาควรจะพูดอะไร เขาจึงไม่ส่งเสียง ทั้งสองยืนเผชิญหน้ากันขณะมองหน้ากัน เรื่องนี้กินเวลาหลายนาทีในที่สุดฮ่องเต้ก็กล่าว“สิ่งที่เจ้าพูด… ข้าเข้าใจทุกอย่าง แต่เราแก่ลงทุกปี ข้ารู้สึกอยู่เสมอว่าถ้าข้าไม่ได้พบเปียนเปี้ยนอีกสองสามครั้ง เราอาจจะไม่ได้พบกันอีก หยวนน้อย ในหัวใจของข้า นางเป็นภรรยาคนเดียวของข้า ! หลายปีที่ผ่านมาข้ามีชีวิตอยู่เพื่อโลกนี้และในที่สุดก็เริ่มมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองหลังจากพบกับเปียนเปี้ยนแต่… ทำไมมันยากที่จะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองมากกว่าที่จะมีชีวิตอยู่เพื่อโลก ข้าเหลือเวลาอีกไม่กี่ปี เจ้าจะไม่ปล่อยให้ข้ามีความสุขอีกสักครั้งหรือ ? ”จางหยวนส่ายหัว“ข้าทำไม่ได้พะยะค่ะ ฝ่าบาทควรคิดเผื่อพระชายาหยุนด้วย ผู้ปกครองของอาณาจักรละเลยอาณาจักรเพราะหลงมัวเมาในผู้หญิงที่งดงาม อะไรคือจุดจบของผู้หญิงที่งดงามคนนั้นพะยะค่ะ ? ”
เมื่อเขาพูดแบบนี้ฮ่องเต้ก็เริ่มต้น ตอนจบสำหรับผู้หญิงที่งดงามนั้นก็เพียงพอที่จะให้เขายอมแพ้เมื่อนึกถึงเรื่องวุ่นวายก่อนที่จะถึงปีใหม่ ดังนั้นเขาจึงหันกลับมา และกลับไปที่บัลลังก์ของฮ่องเต้แต่ใครจะรู้ว่าจ
