ามาถึงถนน หิมะก็เริ่มตกลงมาจากท้องฟ้า ใครจะไปรู้ว่ามันเป็นพิธีเพื่อรำลึกถึงการแยกความรู้สึกของนางหรือว่าเป็นการเฉลิมฉลองเส้นทางที่นางจะเดิน เฟิงหยูเองมองหิมะที่ตกลงมา และเกล็ดหิมะตกลงบนขนตายาวของนาง พวกมันเปล่งประกายและโปร่งแสง พวกมันสวยงามมากในความเป็นจริงซวนเทียนฮั่วไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าสิ่งสุดท้ายที่นางพูดในห้องนั้นหมายถึงอะไร นางหมายถึงอะไรโดยได้รับบางสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยสูญเสียไป แต่มีบางสิ่งที่เขาไม่ต้องการชี้แจงมากเกินไป วิธีที่เขามองโลกนี้แตกต่างจากคนอื่น เมื่อเขาเห็นมันมี
ความต้องการความกำกวมในโลกนี้ หากเขาสามารถคิดได้ทุกอย่าง ความจริงของโลกจะหายไป และความงดงามในชีวิตของผู้คนที่อาศัยอยู่ในอาณาจักรอันรุ่งโรจน์นี้ก็จะสูญหายไปเช่นกันวันรุ่งขึ้นเฟิงหยูเองนอนหลับจนถึงเที่ยงนางยังไม่รู้ว่าในตอนเที่ยงวันนี้ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเหยาซื่อและเฟิงจินหยวนไปภาคใต้กับเสี่ยวหยาเพื่อสนับสนุนองค์ชายแปดไปถึงหูของเฟิงเฟินไดแล้วข้อมูลมาจากจาวเหลียนความคลั่งไคล้นั้นได้ยินคนอื่นพูดว่าครอบครัวของฮ่องเต้ไปล่าสัตว์ และเฟิงหยูเองไม่ได้พาเขามาด้วยดังนั้นเขาจึงพาหลี่เฉิงมุ่งหน้าไปยังภูเขาอื่น เขาไม่ประสบความสำเร็จในการล่าสัตว์และเกือบถูกล่าเหยื่อ โชคดีที่มีองครักษ์เงาคอยปกป้องเขา ซึ่งทำให้เขาหลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บสาหัส แต่เขามีช่วงเวลาที่ดีมาก ไม่ว่ามันจะเป็นของจาวเหลียนที่เติบโตขึ้นมาในเฉียนโจว หรือหล