หวแม้แต่น้อย แม้แต่เพื่อนบ้านใกล้เคียงที่นอนดึกก็ออกมาดูซึ่งเป็นผลมาจากการสาปแช่งของนางอย่างไรก็ตามคนของจาวเหลียนไม่ออกมาแม้แต่คนเดียว ปฏิกริยาแบบนี้ทำให้เฟิงเฟินไดมั่นใจยิ่งขึ้นว่ามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นภายในแม่นางเหลียนนั้นซ่อนเฟิงจินหยวนไว้อย่างแน่นอนและนางก็ปฏิเสธที่จะปรากฎตัวมายอมรับความผิด ดังนั้นนางจึงเริ่มสาปแช่งอย่างรุนแรงยิ่งขึ้น ในท้ายที่สุดนางยังต้องการให้ผู้คนทำลายบ้านของจาวเหลียนในที่สุดชาวบ้านที่อยู่โดยรอบไม่สามารถทนดูได้และเตือนนาง “หยุดได้แล้ว ไม่มีใครเข้าออกบ้านเหลียนมาห้าหรือหกวันแล้วประตูถูกปิดอย่างแน่นหนาตลอดทั้งวัน ข้าได้ยินว่าเจ้าของบ้านออกจากเมืองหลวงไปท่องเที่ยว ไม่มีใครอยู่ในบ้าน”มีคนอื่นที่พูดบางอย่างที่สมเหตุสมผลมากกว่า“เราทุกคนเห็นแม่นางเหลียน นางงดงามมาก ! นางจะสนใจนายท่านตระกูลเฟิงได้อย่างไร เจ้ามาสร้างความวุ่นวายงั้นหรือ ! ”เฟิงเฟินไดกัดฟันเกือบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยความโกรธนอกจากการมีคนดูมากมาย นางไม่ได้มีหน้าพูดอะไรเลย นางจึงสั่ง
บ่าวรับใช้เสียงดัง “เคาะประตู ! ไม่ว่าจะมีใครอยู่ข้างในหรือไม่คุณหนูผู้นี้จะค้นพบด้วยการมอง ! ”เมื่อเฮ่อจงได้ยินสิ่งนี้เขาก็ตกใจและกล่าวกับเฟิงเฟินไดว่า“คุณหนูสี่ เราสามารถเคาะประตูได้ แต่เราไม่สามารถพังประตูได้ขอรับ ! นอกจากนี้ นี่คือบ้านของคนอื่น ถ้าเราส่งเสียงแบบนี้ในตอนกลางคืน มันจะดีถ้าเราเจอเขา แต่ถ้าเราทำไม่ได้ และอีกฝ
