ามารถสวมใส่สิ่งของได้ ใครจะอิจฉาก็สามารถอิจฉาได้ เราจะไม่เปรียบเทียบกับนาง”“ใช่เราจะไม่เปรียบเทียบเจ้าค่ะ” ชานชูกล่าวอย่างมีความสุขว่า “ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด เราจะสามารถตัดเสื้อผ้าจำนวนหนึ่งได้ เมื่อเห็นคุณหนูใส่ เมื่อถึงเวลานั้นใครจะรู้ว่านางจะโกรธแค่ไหน ฮ่าๆแค่คิดว่ามันสนุกแล้วเจ้าค่ะ” บ่าวรับใช้ต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ในมือของเฟิงเฟินไดบ้างเล็กน้อย แต่เมื่อคุณหนูของนางสามารถทำได้ดี นางหัวเราะอย่างเต็มที่ “ฮ่าๆ ถ้าองค์ชายสี่ยังคงเป็นองค์ชายมันจะดีขนาดไหน ขึ้นอยู่กับความรู้สึกของพระองค์ที่มีต่อคุณหนูคุณหนูจะได้ทัดเทียมคุณหนูสี่ ไม่มีวิธีใดเกี่ยวกับเรื่องนี้”“อย่าพูดเรื่องไร้สาระ! ” gab’เซียงหรูถลึงตาใส่ชานชูและขมวดคิ้วแน่น “องค์ชายสี่ไม่มีเป็นอะไรมากไปกว่าความสัมพันธ์
ระหว่างอาจารย์กับลูกศิษย์ระหว่างเรา ความรู้สึกจะเข้ามาอยู่ที่ไหนหยุดพูดเรื่องไร้สาระของเจ้า การสร้างเรื่องเกี่ยวกับองค์ชายโดยบังเอิญเป็นความผิดที่มีโทษโทษประหารชีวิต”ชานชูหุบปากทันทีไม่พูดถึงองค์ชายสี่อีกต่อไปแล้ว นางไม่สามารถกลั้นและกล่าวว่า “คุณหนู เป็นไปได้หรือไม่ที่คุณหนูยังคงคิดถึงองค์ชายเจ็ดเจ้าคะ ? ”เฟิงเซียงหรูหยุดเคลื่อนไหวแล้วฟื้นตัวอย่างรวดเร็วการบรรจุสิ่งของที่นางบรรทุกอยู่ในรถม้า นางปีนเข้าไปในรถม้าโดยไม่มีความช่วยเหลือใด ๆ นั่งอยู่ในรถม้านางไม่พูดชานชูรู้ว่านางทำให้คุณหนูของนางไม่มีความสุขดังนั้นนางจึงไม่กล้าพ
