ได้หมกมุ่นอยู่กับจินตนาการในการแทงเฟิงหยูเองจนตายอย่างสมบูรณ์ นางไม่ได้สังเกตเห็นว่าองค์ชายทั้งสองเข้าไปในกระโจม ไม่มีอะไรที่นางกำนัลจะทำได้ และทำได้แค่คุกเข่าต่อหน้าองค์ชายทั้งสองเท่านั้น นํ้าตาไหลรินอาบแก้ม นางไม่กล้าพูดอะไรสักคำเดียวองค์ชายรองเยือกเย็นและทำท่าให้ลูกน้องของเขาเอาหุ่นจากมือของพระสนมหลี่ไม่ว่าพระสนมหลี่จะแข็งแกร่งแค่ไหน นางก็ไม่แข็งแกร่งกว่าผู้ชาย ทหารองครักษ์เดินไปคว้าหุ่นเล็ก ๆ ออกมา ส่งมอบให้องค์ชายรอง ตุ๊กตาตัวเล็กเกือบเต็มไปด้วยเข็ม อย่างไรก็ตามตัวอักษรคำว่า “เฟิงหยูเอง” ยังคงชัดเจนมาก แม้แต่ตัวอักษรแปดตัวที่ด้านหลังก็ชัดเจนอย่างสมบูรณ์ซวนเทียนหลิงมองไปที่พระสนมหลี่และส่ายหน้า“พระสนมใช้คาถาสาปแช่งองค์หญิงจี่อันเป็นความผิดร้ายแรง แม้ว่านี่จะไม่ใช่พระราชวัง แต่ก็เป็นกระโจมที่เป็นของราชวงศ์ เจ้าเป็นพระสนมและเจ้าต้องปฏิบัติตามกฎเหมือนอยู่ในพระราชวัง ยิ่งไปกว่านั้น
องค์หญิงจี่อันเป็นคนที่ได้สร้างความชอบมากมายแก่ราชวงศ์ต้าชุน นางยังเป็นอนาคตของราชวงศ์ต้าชุน เมื่อเจ้าสาปแช่งนางเช่นนี้ ข้าคิดว่ามันไม่สามารถอธิบายได้กับเสด็จพ่อ พระสนมหลี่นั้นไม่คู่ควร ทหาร พานางออกไป ! ”ด้วยคำพูดของซวนเทียนหลิงทหารองครักษ์ก็ก้าวไปข้างหน้าและลากพระสนมหลี่ออกจากเตียงโดยไม่พูดอะไรเลย พวกเขาไม่แม้แต่จะสวมรองเท้าให้นางเพราะพวกเขาลากนางออกไป นางกำนัลก็ถูกลากออกไปพร้อมกับบ่าวรับใช้ที่อยู่นอกก
