เข้าไปในป่า ? ทำไมข้าถึงรู้สึกเหมือนเสือขาวตัวน้อยนั้นเกลียดข้าขอรับ ? ”“เกลียดเจ้าหรือ? ” เฟิงหยูเองตกตะลึงด้วยคำถามนี้ “เจ้าหมายถึงอะไร ? ทำไมเจ้าทำไมถึงพูดเสือขาวตัวน้อยเกลียดเจ้า ?”ซวนเฟยหยูกล่าวกับนางว่า“เพราะเมื่อข้าเห็นมันในตอนแรกมันไม่ได้มีปฏิกิริยาใด ๆ กับข้า จากนั้นข้าก็คิดว่าจะวิ่งไปกอดมันแต่เมื่อข้าเข้าใกล้มันนิดเดียว ทันใดนั้นมันก็บ้าคลั่ง มันจ้องมาที่ข้าราวกับว่าข้าเป็นศัตรูมัน เมื่อข้าได้ใกล้ชิดมันก็กัดข้า และข้าข้าไม่เข้าใจจริงๆ ทำไมจึงเป็นเช่นนี้”คำพูดของเฟยหยูทำให้เฟิงหยูเองระลึกถึงการวิเคราะห์ขององค์ชายใหญ่ซวนเทียนฉีได้เล่าก่อนหน้านี้ เขาบอกว่าเป็นไปได้ว่าเสือขาวตัวน้อยจำผิดคน เนื่องจากมีกลิ่นตัวของซวนเฟยหยูจึงทำ
ให้เสือหลงผิด คิดว่ามันเป็นคนที่เขาอยากจะกัด สำหรับคนที่มันอยากกัด มันควรจะเป็นทหารยามที่มีกลิ่นกายของเขา หากคาดเดาไม่ผิดแน่นอนว่าต้องเป็นทหารยามที่เคยอยู่นอกกระโจมขององค์หญิงที่หายตัวไปนางลูบหัวเฟยหยูและบอกเขาว่า “เสือขาวตัวน้อยไม่ได้เกลียดเจ้า เป็นไปได้ว่ามันจะจำผิดคน ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด ข้าต้องขอโทษในเรื่องนี้ ข้าไม่ดูแลเสือขาวตัวน้อย และปล่อยให้เฟยหยูทุกข์ทรมานมาก ไม่ต้องกังวล ข้าจะรักษาเจ้าอย่างดี แน่นอนว่าข้าจะไม่ปล่อยให้สิ่งใดเกิดขึ้นกับเจ้า” ขณะที่นางกล่าว นางรู้สึกหน้าผากของเด็กมันค่อนข้างอุ่น นางรีบให้วังซวนนำนํ้าและยาให้เฟยหยูกิน จากนั้นนางให้เ
