มีอะไรจะเกิดขึ้นเจ้าค่ะ”“พบที่ไหน? ” ซวนเทียนฮั่วถามหวงซวน “เจ้าแค่บอกว่ามันอยู่ในกระโจม มันเป็นสถานที่ที่ใกล้กับองค์หญิงหรือไม่”หวงซวนพยักหน้า“อยู่ใต้เตียงเจ้าค่ะ เมื่อเสี่ยวไป๋คลานใต้เตียงเพื่อเล่น มันก็คาบออกมา เรามาถึงที่ลานล่าสัตว์เมื่อวานนี้ ถ้าอีกวันหรือสองวันผ่านไป ข้ากลัว…”“ลองกลับไปดู”เฟิงหยูเองกล่าวขึ้นว่า “เพื่อให้สามารถนำหุ่นเข้ามาข้างใน เราต้องป้องกันการเข้ามา แม้ว่าข้าจะไม่เชื่อในเรื่องนี้จริง ๆ ถึงแม้ว่ามันจะไม่ทำร้ายคนก็ตาม ข้าไม่สามารถให้อีกฝ่ายดำเนินการต่อไปได้อย่างหยิ่งยโส”พวกเขาหันม้าของพวกเขาอย่างเร่งรีบและมุ่งหน้ากลับไปที่ค่ายในเวลานี้เฟิงเฟินไดผู้สังเกตเห็นหวงซวนรีบไปที่ป่า นางรีบพาดงหยิงไปที่ทางเข้ากระโจมของเฟิงหยูเอง ในขณะที่เดินนางพึมพำ“หวงซวนต้องไปตามหาเฟิงหยูเอง ต้องดูว่านางมีความวิตกกังวลอะไรบางอย่างต้องเกิดขึ้น ไปดูกันดีกว่า”
ดงหยิงรู้ดีว่าการที่คุณหนูของนางกล้าได้กล้าเสียและนางก็ไม่กล้าแนะนำ นางทำได้อย่างเงียบๆ ทั้งสองยืนอยู่นอกกระโจมพักหนึ่ง และพบว่าการรักษาความปลอดภัยรอบกระโจมนั้นแน่นมากเฟิงเฟินไดไม่เข้าใจและกำลังจะเดินจากไป แต่เมื่อนางหันหลังกลับนางก็จบลงด้วยการเห็นกลุ่มของเฟิงหยูเองเดินมา ด้วยเหตุผลใดก็ตามนางก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย เมื่อต้องการเลือกเส้นทางที่แตกต่างนางหันกลับมา แต่ชนเข้ากับดงหยิงเฟิงหยูเองสังเกตการเคลื่อนไหวเหล่านี้ไม่ได้แต่นางก็