ไม่หยุดนาน เมื่อนางผ่านเฟินได นางกล่าวว่า “เจ้าอยากวิ่งไปหาข้าหรือ ?คุณหนูตระกูลเฟิง เจ้าคงไม่ทำอะไรที่จะทำให้เจ้ารู้สึกผิดใช่หรือไม่? ” ทิ้งข้อความนี้ไว้นางเดินผ่านเฟินไดแล้วเดินเข้าไปในกระโจมเฟินไดย่นคิ้วของนาง“นางหมายถึงอะไร ? ”ดงหยิงส่ายหัว“ข้าก็ไม่รู้เช่นกันเจ้าค่ะ”“เจ้ารู้อะไรบ้าง”หลังจากพูดแบบนี้นางก็สะบัดแขนแล้วทิ้งภายในกระโจมขององค์หญิงพวกเขาไปที่เตียงและค้นหาของที่อาจซ่อนอยู่ แต่พวกเขาไม่พบสิ่งใดเลย เฟิงหยูเองยังเอาเสี่ยวไป๋วางลงบนพื้นเพื่อให้มันเล่นเอง แต่นางก็ไม่เห็นว่าเสี่ยวไป๋จะคาบอะไรออกมา จากนั้นนางก็ผ่อนคลาย “คงมีอะไรแล้ว”
“จะใช่เฟิงเฟินไดหรือไม่เจ้าคะ? ” หวงซวนนึกถึงการแสดงออกของเฟินไดนอกกระโจม และนางอดไม่ได้ที่จะเริ่มคาดเดาเฟิงหยูเองคิดอยู่พักหนึ่งแล้วกล่าวว่า“เป็นไปได้ แต่นางไม่มีความสามารถแบบนี้และไม่ควรมีความคิด ที่สำคัญที่สุดนางไม่มีเตาพกแบบนี้” ขณะที่นางพูด นางถามซวนเทียนฮั่ว “พี่เจ็ดมีใครในพระราชวังที่ศึกษาคาถาหรือไม่เจ้าคะ ? ท่านผู้หญิงหยวน ? ”ท่านผู้หญิงหยวนประสบความสูญเสีย แม้ว่านางจะไม่สามารถหันกลับมาในทันที และทำอันตรายใด ๆ กับนางได้ ถ้านางทำสิ่งต่าง ๆไว้ก่อนแล้วล่ะ?ซวนเทียนฮั่วจับมือของเขาไว้ด้านหลังและบอกนางว่า“พระราชวังเกลียดสิ่งแบบนี้มาตลอด เมื่อหลายปีที่ผ่านมาพระสนมหลี่และพระสนมกู่เซียนทั้งคู่ยังคงเป็นนางสนมตามปกติ ทั้งสองได้เข้าสู่สถานการณ์ ในท้า
