พวกเขาจะนำยามาได้อย่างไร”เฟิงหยูเองกล่าวว่า“ในสายตาของคนอื่นไม่ว่ามันจะเล็กแค่ไหนมันก็ยังเป็นเสือ ยิ่งกว่านั้นถ้ามีคนใช้ยาจริง ๆ มันอยู่บนร่างกายของเฟยหยู และยานั้น…” เมื่อนางพูดนางก็เริ่มที่จะขมวดคิ้ว จากนั้นนางพึมพำกับตัวเอง “ตามความจริงแล้วนํ้าหอมชนิดนั้นไม่มีพลังที่จะทำให้คนหรือสัตว์ตัวเล็กๆ มีความรุนแรง ข้าไม่เข้าใจ ทำไมมันถึงเป็นอย่างนั้นหลังจากดมกลิ่นแล้ว”หวงซวนวิเคราะห์กับนาง“เป็นไปได้หรือไม่ว่ามันไม่เกี่ยวข้องกับกลิ่นหอม ? แต่ปัญหาอยู่ที่ร่างกายของเฟยหยูเจ้าคะ”
เฟิงหยูเองส่ายหัวของนาง“ไม่ใช่ เมื่ออยู่ไกลมันก็ยังสามารถเห็นเฟยหยูและท่าทางไม่เปลี่ยน มันจะตอบสนองเมื่อเข้าใกล้เท่านั้น ปัญหานี้เกี่ยวข้องกับนํ้าหอมอย่างแน่นอน ข้าไม่รู้ว่าใช้ยาประเภทใดในที่นี้”เมื่อทั้งสองพูดกันพวกนางก็มาถึงกระโจมขององค์ชายรองเมื่อมาถึงที่ทางเข้า พวกเขาได้ยินเสียงองค์ชายรองร้องเสียงดังหลังจากนั้นทหารองครักษ์คนหนึ่งออกมาจากกระโจมอีกหลัง พวกเขาก็แยกย้ายกันไปในทุกทิศทาง ทันทีหลังจากนี้มันก็เป็นเสียงขององค์ชายใหญ่ ในขณะที่ทั้งสองยังคงคุยกันเรื่องอาการบาดเจ็บของซวนเฟยหยู เฟิงหยูเองยกม่านกระโจมและเข้าไป เมื่อองค์ชายรองเห็นนาง เขาก็ถามทันที “เฟยหยูเป็นอย่างไรบ้าง ? เจ้ามาที่นี่นั่นหมายความว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นหรือไม่ ? ”เฟิงหยูเองส่ายหน้าและปลอบใจเขาว่า“พี่รองไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะ เฟยหยูไม่ได้เป็นอะไร เขานอ
