พวกเขาต้องค้นหาผู้ร้ายที่แท้จริงอย่างรวดเร็ว เฟิงหยูเองสงบลงและบอกองค์ชายทั้งสองเกี่ยวกับเรื่องนํ้าหอมอย่างรวดเร็ว องค์ชายรองรู้สึกกังวลและต้องการที่จะสั่งให้คุมตัวทหารทั้งหมดที่ใช้นํ้าหอมนี้ทันทีแม้กระนั้นเขาก็ถูกสั่งห้ามโดยองค์ชายใหญ่ “น้องชายรองใจเย็น ๆการกระทำของเราครอบคลุมวงกว้างเกินไป มันจะไม่ช่วยในการค้นหาคนร้าย”
เฟิงหยูเองกล่าว“ตอนนี้เรื่องนี้ยังไม่ได้รับการตัดสิน มันเป็นความคิดที่ดีที่จะคุมตัวคนเหล่านี้ไว้”กลุ่มยังคงอยู่ในกระโจมและเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับกลิ่นหอมองค์ชายรองกล่าวว่า “จะต้องมีอย่างอื่นในนํ้าหอมนั้น และมันจะต้องถูกซ่อนไว้อย่างดีทำให้เจ้าไม่พบมัน สำหรับจำนวนนั้น มันก็เพียงพอที่จะทำให้เสือตัวเล็ก ๆ มีความรุนแรงและกัดคนได้ อย่างที่ข้าเห็น มันง่ายมา กๆ ” ขณะที่เขาพูดเขาชี้ไปที่เสือขาวตัวน้อยที่หวงซวนอุ้มอยู่ ยิ่งเขามองเสือขาวตัวน้อย เขาก็ยิ่งรู้สึกว่ามันน่ารัก เขาคิดไม่ออกว่ามันจะดุร้ายได้อย่างไร ดูเหมือนว่าเสือเป็นเพียงเสือและไม่สามารถกลายเป็นแมวได้แต่มุมมองของเขาทำให้เฟิงหยูเองส่ายหน้าอย่างรุนแรง“ไม่มีความแตกต่างกันจริง ๆ พี่ชายรองเชื่อข้าเถิด เสือตัวนี้ข้าเป็นคนเลี้ยง หากมีโอกาสแม้แต่น้อยที่สุดในการล้างมลทิน ข้าจะไม่ปกปิดเกี่ยวกับมันแน่นอน อย่างไรก็ตามการค้นหาผู้กระทำผิดที่แท้จริงไม่สามารถล่าช้าได้ คราวนี้เป็นเฟยหยู แต่คราวหน้าใครจะรู้ว่าเป็นใคร ข้าเกรงว่า… เสด็จพ่
