ในจดหมายขององค์ชายเก้า ท่านพ่อ ตอนนี้องค์หญิงจี่อันได้กล่าวต่อหน้าผู้คนมากมาย ท่านพ่อคิดว่าคำพูดเหล่านี้สามารถเพิกถอนได้หรือไม่ ? ”หลู่ซ่งตกใจ“เจ้าหมายความว่าจะพูด…”“ข้าหมายความว่าเราควรจะไปตามนํ้า”ดวงตาของหลู่ซ่งสว่างขึ้นและแลกเปลี่ยนสายตากับเก้อซื่อครอบครัวหลู่ทั้งสามคนได้ข้อสรุปทันที ดังนั้นหลู่ซ่งจึงยืนขึ้นและคารวะพระสนมหยวนชูโดยกล่าวว่า “ขอบคุณพระสนมหยวนชูที่ได้รับการดูแลอย่างดี บุตรสาวตัวน้อยของข้าจะไม่ก่อปัญหาให้กับองค์ชายแปดอย่างแน่นอน”“หุบปาก! หยุดเรื่องไร้สาระของเจ้า ! ” พระสนมหยวนชูเสียสติเพราะนางลุกขึ้นยืนทันที ไม่มีเวลากังวลที่จะพูดกับเฟิงหยูเองอีกต่อไปแล้ว นางชี้ไปที่หลู่ซ่งและกล่าวว่า “ใครบอกว่าองค์ชาย
แปดจะแต่งงานกับตระกูลหลู่ของเจ้า ? ข้าไม่เห็นด้วย ! นอกจากนี้การแต่งงานขององค์ชายต้องได้รับการยินยอมจากฝ่าบาท เจ้าจะเห็นด้วยกับเพียงแค่คำพูดได้อย่างไร ? ”หลู่ซ่งกล่าวด้วยนํ้าเสียงเต็มไปด้วยความเศร้าโศก“เรียนพระสนม การแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นโดยเจ้าหน้าที่ผู้นี้ มันคือ…”เขามองไปที่เฟิงหยูเอง “เป็นองค์หญิงที่พูดมันขึ้นมาขอรับ ! ”พระสนมหยวนชูโกรธมากจริงๆ จนไม่รู้ว่าควรจะระบายที่ใดนางหันหน้าไปจ้องมองเฟิงหยูเองด้วยความโกรธ นางกล่าวว่า “เจ้ากำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไร ? องค์หญิงเป็นเพียงองค์หญิง ข้าคือพระสนมที่สง่างาม ! ข้าเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดองค์ชายแปด! เจ้ากล้าที่จะกุเ
