จนว่าบ่าวรับใช้สองคนสังเกตเห็นว่ามีใครบางคนกำลังตามหลังพวกนางและซ่อนตัวอยู่ในป่า เป็นเพียงว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีความเสี่ยงต่อเฟิงหยูเองอย่างแท้จริงดังนั้นพวกนางจึงไม่ส่งเสียง ตอนนี้เฟิงหยูเองพูดเรื่องนี้แล้ว บ่าวรับใช้สองคนก็เริ่มหัวเราะตามที่หวงซวนกล่าวว่า “บางคนคิดว่าพวกเขาฉลาดมาก และไม่คิดว่าพวกเขามีกึ๋นหรือไม่”หลังจากพูดอย่างนี้แล้วทั้งสามมองไปที่ป่ามันเป็นต้นไม้ที่หนามากและราวกับว่าทั้งสามสามารถมองผ่านมันได้ พวกนางมั่นใจมากว่าอีกคนหนึ่งซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ต้นนั้น
คนที่อยู่ข้างหลังต้นไม้ก็ออกมาโดยไม่ต้องสงสัยมันไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคุณหนูสามตระกูลหลู่ หลู่หยานนางส่งเตาพกพามาเมื่อวันก่อนและตอนนี้นางกำลังติดตามพวกนาง หวงซวนมองหลู่หยานและไม่สามารถใส่ใจกับนางได้ นางแค่กลอกตา นางไม่ต้องการที่จะให้ความสนใจกับคนโง่และไม่เหมือนใครมันคือหลู่หยานที่พูดก่อนนางกล่าวกับเฟิงหยูเองด้วยรอยยิ้ม“องค์หญิงมีความสามารถในการได้ยิน มันเป็นความผิดของหลู่หยานที่พยายามจะอวดต่อหน้าเจ้านาย ศิลปะการต่อสู้ขององค์หญิงนั้นยอดเยี่ยมมาก ท่านรู้ได้อย่างไรว่ามีคนติดตามอยู่ข้างหลัง”ขณะที่นางพูด นางก้าวไปข้างหน้าและทักทายนางอย่างจริงจังมากก่อนกล่าวว่า “องค์หญิงโปรดอย่าเข้าใจผิด ถึงแม้ว่าหลู่หยานจะตามท่านมาที่นี่ แต่ข้าไม่ได้มีความตั้งใจอะไร ข้าแค่อยากมีโอกาสพูดคุยกับองค์หญิง ดังนั้นข้าจึงตามมาเจ้าค่ะ”“โอ้? ” เฟิงหยูเองย
