รับใช้ของนางลุกขึ้นและล้างหน้า จากนั้นนางก็เปลี่ยนเป็นชุดฝึกซ้อมตามปกติของนางแล้วยกผ้ากระโจมออกไปทหารองครักษ์เห็นว่านางกำลังออกไปข้างนอกดังนั้นพวกเขาจึงถามว่านางต้องการให้พวกเขาตามไปป้องกันหรือไม่ ?อย่างไรก็ตามพวกเขาถูกทิ้งไว้ที่กระโจม วังซวนบอกพวกเขา“ดูแลกระโจม ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าไป” หลังจากออกคำสั่งทั้งสามก็เริ่มวิ่งเยาะ ๆ เบา ๆ เพื่อทำให้ร่างกายอบอุ่นขึ้น ไม่ช้าพวกนางเริ่มมุ่งหน้าไปยังเขตชานเมืองของพื้นที่ล่าสัตว์
พื้นที่ล่าสัตว์แห่งนี้ล้อมรอบด้วยภูเขาทั้งสามด้านมีทางเข้าเพียงทางเดียวก็ถูกเฝ้าดูโดยทหาร และทหารจำนวนมากเพื่อรับรองความปลอดภัยของฮ่องเต้ เฟิงหยูเองวิ่งไปที่เส้นทางเล็ก ๆ ที่นำไปสู่ยอดเขา เมื่อสัญญาณการอยู่อาศัยของมนุษย์เริ่มจางลงอากาศก็เริ่มดีขึ้น นอกจากนี้สภาพอากาศก็ค่อนข้างดีเช่นกันเมื่อมีแสงแดดส่องมา มันเป็นภาพที่น่าพอใจ นางตัดสินใจดึงแส้ออกมาและเริ่มฝึกด้วย นางต่อสู้กับหวงซวน และวังซวนเป็นครั้งคราว แม้กระนั้นมันก็ไม่สนุกเหมือนการต่อสู้กับซวนเทียนหมิงหลังจากผ่านไปสองสามรอบ นางก็หมดความสนใจและหยุดเช็ดเหงื่อ นางมองไปทางป่าอย่างไร้จุดหมาย สักพักก่อนที่จะงอมุมปากริมฝีปากของนางออกมาอย่างกะทันหัน และร้องออกมาว่า “ออกมา! วิ่งกับองค์หญิงมานานแล้ว เจ้าคิดว่าจะซ่อนตัวจากใคร ? ”ในเรื่องที่เกี่ยวกับคำพูดเหล่านี้หวงซวนและวังซวนไม่อยากรู้อยากเห็นเลยแม้แต่น้อย เป็นที่ชัดเ
