นที่เข้าไปในพระราชวังเฟิงหยูเองมาถึงเร็วกว่าแทนที่จะไปที่พระราชวังด้านในก่อนนางไปที่บ้านพักของช่างฝีมือก่อน ย้อนกลับไปตอนนั้นช่างฝีมือเป่ยต้องการกลับมาที่พระราชวัง ดังนั้นเขาจึงอยู่ในพระราชวังหวังที่จะได้พบกับคนที่ต้องสงสัย แต่มันก็เป็นเวลานานตั้งแต่เรื่องนั้น เมื่อเฟิงหยูเองเห็นเขาอีกครั้ง นางพบว่าช่างฝีมือเป่ยส่ายหน้าอย่างไร้ประโยชน์ “ข้าอยู่ในพระราชวังมานานแล้วและสังเกตมานาน แต่ข้าไม่สามารถหาคนนั้นได้ มีหลายครั้งที่ข้าสงสัยว่าการตัดสินใจ
ของข้าในเวลานั้นถูกต้องหรือไม่ องค์หญิง ท่านเคยสงสัยบ้างหรือไม่ว่าเราอาจเข้าใจผิด ? ”ในเรื่องที่เกี่ยวกับเรื่องนี้เฟิงหยูเองไม่สามารถเข้าใจสถานการณ์ได้ อย่างไรก็ตามนางรู้ว่าต้องมีใครบางคนอยู่ในพระราชวังแห่งนี้อย่างแน่นอน หรือแม้แต่คนไม่กี่คนที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับภาคเหนือและเฉียนโจว นางเตือนช่างฝีมือเป่ย“ถ้าเราไม่สามารถหาใครซักคนด้วยการสังเกตด้วยตา เพียงแค่สังเกตด้วยหัวใจของท่านแล้วลองคิดดู มีหลายครั้งที่สิ่งที่ดวงตาไม่สามารถมองเห็นได้แต่จะชัดเจนขึ้นเมื่อท่านหลับตา”เมื่อนางพูดอย่างนี้ช่างฝีมือเป่ยคิดอะไรบางอย่างจริง ๆ เขาบอกกับเฟิงหยูเอง “ที่จริงแล้วมันไม่สามารถถือว่าเงียบสนิท ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาท่านส่งจดหมายเข้าไปมาพระราชวังเรื่องสุขภาพของฟูหรง ข้าได้ยินมาว่านางสบายดี ข้าผ่อนคลายอย่างมากนอกจากนี้ตั้งแต่ท่านกลับมามีงานในพระราชวังไม่มาก
