นัก แม้ว่าข้าจะสัญญาไว้แล้วว่าข้าสามารถทำเครื่องประดับให้กับทุกคนได้แต่ผู้คนในพระราชวังยังคงมีนํ้าใจและข้าไม่ได้ทำงานหนักมาก เมื่อข้าไม่ได้ทำงาน ข้าคิดอยู่เสมอว่าทำไมข้าถึงถูกผูกติดอยู่กับเรื่องแบบนั้น ? ยิ่งข้าคิดจะออกไปตามหาฟูหรง ยิ่งมีงานส่งถึงข้ามากขึ้น ในเวลานั้นรู้สึกว่างานชิ้นหนึ่งเสร็จสมบูรณ์ คำขออื่นจะเข้ามาไม่ว่าอะไรข้าไม่สามารถผลักมันออก แม้ว่างานนั้นจะถูกส่งมาจากคนต่าง ๆ แต่ก็ต้องมีคนคนหนึ่งเพื่อกำกับมันทั้งหมด ดังนั้นคนเหล่านั้นก็สามารถมาหาข้าอย่างไม่รู้จบ”
บางทีสภาพจิตใจของช่างฝีมือเป่ยนั้นช่างวุ่นวายนอกจากนี้ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เป็นเพียงการเก็งกำไร และไม่สามารถระบุได้อย่างชัดเจน แต่เฟิงหยูเองก็สามารถเข้าใจได้ นางถามช่างฝีมือเป่ย “ท่านลุงสงสัยใครบ้างเจ้าคะ ? ”ช่างฝีมือเป่ยมองนางและไตร่ตรองสักพักก่อนที่จะกล่าว“คนผู้นั้นมีสถานะที่สูงมากในพระราชวัง อย่างน้อยที่สุดนางก็ไม่มีใครเทียบได้ในพระราชวังชั้นใน องค์หญิง ข้าสงสัย…”“ฮองเฮาหรือ? ” เฟิงหยูเองพูดกับเขาด้วยท่าทางที่จริงจัง คิ้วที่สง่างามของนางนั้นมีรอยย่นแน่น และความตกใจเล็กน้อยอยู่ในแววตาของนางช่างฝีมือเป่ยพยักหน้า“ใช่ขอรับ เป็นฮองเฮา แต่ทั้งหมดนี้เป็นเพียงการคาดเดาของข้า อย่างน้อยที่สุดดูเหมือนว่าไม่มีการจัดการกับฮองเฮาในมือของเรา นอกจากนี้นางปฏิบัติต่ฮ่องเต้และองค์หญิงเป็นอย่างดี นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมจึง
