ละมีบ่าวรับใช้มากมาย มีไม่มากและไม่น้อยเกินไป ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่สามารถจัดการงาน และจะไม่รู้สึกแออัด แต่เจ้าเห็นหรือไม่ว่าท่านฮูหยินเหยาและพราชายาเป็นสหายที่ดีมากันหลายปีแล้ว นางอาจไม่ต้องการคนเพิ่มเพื่อดูแลนาง แต่ข้าทำงานอยู่ที่ฝั่งของพราชายาเสมอ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว การอยู่ที่ข้างท่านฮูหยินเหยาเพื่อพูดคุยจะดีที่สุด”“ข้าไม่ต้องการให้ใครมาพูดคุยเป็นเพื่อนข้า”เหยาซื่อกล่าวอย่างเย็นชา ซึ่งทำให้บ่าวรับใช้ต้องหยุด ก่อนที่จะมาพราชายาเหวินซวนเพียงแต่บอกนางว่านางต้องจับตาดูเสี่ยวหยาอย่างใกล้ชิดสำหรับท่านฮูหยินเหยา นางบอกว่าทั้งสองเติบโตมาด้วยกัน และอยากให้นางคุยกับท่านฮูหยินเหยาบ่อยขึ้นเกี่ยวกับอดีตเพื่อทำความสนิทสนมขึ้นอีกนิด
เทียนชิงไม่ได้คิดว่าการสนทนาของนางกับเหยาซื่อจะเริ่มแบบนี้ไม่มีความเป็นมิตรแม้แต่น้อย ไม่มีแม้แต่ความรู้สึกเล็ก ๆน้อย ๆ จากการเติบโตมาด้วยกันที่พราชายาเหวินซวนพูด เหยาซื่อไม่เผยให้เห็นรอยยิ้มตั้งแต่ต้นจนจบ และถามนางด้วยความระมัดระวังมากขึ้น “เจ้าตั้งใจจะอยู่ในบ้านนี้นานเท่าไหร่ ? ”เทียนชิงตกใจแล้วตอบว่า“ข้าจะอยู่ที่นี่เพื่อดูแลท่านฮูหยินตลอดไปเจ้าค่ะ ! ”เหยาซื่อขมวดคิ้วทันทีและเสียงก็ดังขึ้น นางโน้มตัวไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว “เจ้า พูดอะไร เจ้าจะอยู่ที่นี่ตลอดไปหรือ ? ”เสี่ยวหยารีบไปประคองนางอย่างรวดเร็วและปลอบใจนางในเวลาเดียวกันว่า“ท่านแม่ไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะ ท่านแ
