ถูกแอบอ้าง นี่คือ…” นางจะพูดอะไรกับเขาได้อีก ? ราวกับว่านางพูดทุกอย่างที่เป็นไปได้ในทางลบ อย่างไรก็ตามเฟิงจินหยวนไร้ยางอายจนถึงจุดที่นางไม่สามารถทำอะไรได้ “ลืมไปเถิด ข้าจะไม่ทวงหนี้แค้นนี้กับเจ้า”
ดวงตาของเฟิงจินหยวนสว่างขึ้น“จริงหรือ? เจ้าจะไม่ทวงหนี้แค้นนี้หรือ ? ”เฟิงหยูเองพยักหน้า“ข้าเหนื่อย”“เยี่ยมมาก! ” เฟิงจินหยวนกระฉับกระเฉงขึ้นมาทันที “เจ้าจะไม่ทำเช่นนั้น หมายความว่าเจ้าตกลงที่จะรับข้าเข้ามา ? เจ้าเห็นด้วยที่จะให้ข้าย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่หรือ ? ”เฟิงหยูเองเกือบพ่นชาออกมาจากปากสมองของคนผู้นี้มีความผิดปกติหรือไม่? “ข้าเพิ่งพูดว่าข้าจะไม่ทวงหนี้แค้น แต่สิ่งนั้นเกี่ยวข้องกับเจ้าที่ย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร อย่าลืมว่าเรายังมีหนี้ใหม่กันอยู่”“หนี้ใหม่? ” เฟิงจินหยวนตัวแข็งทื่อ “หนี้ใหม่มาจากไหน ?เมื่อใดที่ข้าจะเป็นหนี้ใหม่กับเจ้า อาเอง ข้าไม่กล้าทำให้เจ้าขุ่นเคืองในวันนี้เลย ! เจ้าไม่สามารถวางหนี้ทั้งหมดไว้บนหัวข้าได้”“เจ้าไม่ได้ทำให้ข้าขุ่นเคืองในวันนี้แต่จากความเข้าใจของข้าที่มีต่อเจ้า เจ้าสามารถทำให้ข้าขุ่นเคืองได้ทุกที่ทุกเวลา ! ”ในขณะที่นางพูด นางก็ส่ายหัวของนาง “ถูกไล่ออกจากบ้านโดยบุตรสาวของอนุ ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ ท่านกำลังทำอะไรอยู่ในฐานะบิดา ? ”
เฟิงจินหยวนยังไม่รู้ว่าเขาต้องทำหน้าที่อะไรในฐานะบิดาเห็นได้ชัดว่าเขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ดังนั้นเขาตกตํ่าถึงสถานะปัจจุบันข